Ταινίες

Κριτικές

Box Office

Τελευταία HOT Νέα, Ταινίες, Box Office, Συνεντεύξεις

Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2007

Βραβεία OSCAR 2007

Βραβεία Oscar 2007Γενικά τα φαβορί επικράτησαν, ενώ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Αργεντίνος Γκουστάβο Σανταόλαγια βραβεύεται από την Ακαδημία με Όσκαρ Μουσικής επένδυσης (πέρσι για το "Brokeback Mountain", φέτος για το "Βαβέλ")
4 Όσκαρ: "Ο Πληροφοριοδότης" , 3 Όσκαρ : "Ο Λαβύρινθος του Πάνα" και , ακολούθησαν με 2: "Little Miss Sunshine" , "An Incovenient Truth", "Dreamgirls"

ΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ

Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας:
Ο Πληροφοριοδότης (Σκορσέζε),

Όσκαρ Σκηνοθεσίας:
Μάρτιν Σκορσέζε (Ο Πληροφοριοδότης)

Όσκαρ α' Ανδρικού Ρόλου:
Φόρεστ Γουίτακερ (Ο Τελευταίος Βασιλιάς της Σκωτίας)

Όσκαρ α' Γυναικείου Ρόλου:
Έλεν Μίρεν (Η βασίλισσα)

Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας:
Das Leben der Anderen (ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ) (Γερμανία)



Όσκαρ β' Ανδρικού Ρόλου:
Αλαν Αρκιν
(Little Miss Sunshine)

Όσκαρ β' Γυναικείου Ρόλου:
Τζένιφερ Χάντσον
(Dreamgirls)

Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου:
Little Miss Sunshine - Μάικλ Άρντ

Όσκαρ Προσαρμοσμένου Σεναρίου:
Ο ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΗΣ - Γουίλιαμ Μόναχαν

Όσκαρ Μουσικής Επένδυσης:
Βαβέλ - Γκουστάβο Σανταόλαγια

Όσκαρ Μουσικού Κομματιού:
An Inconvenient Truth - Μελίσσα Έθριντζ ("I Need To Wake Up")

Όσκαρ Φωτογραφίας:
Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ - Γκιγιέρμο Ναβάρρο

Όσκαρ Κινουμένων Σχεδίων
Happy Feet

Όσκαρ Καλλιτεχνικής Διευθύνσεως
Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ - Γιουτζένιο Καμπαλλέρο, Πίλαρ Ρεβουέλτα

Όσκαρ Κοστουμιών:
Marie Antoinette - Μιλενα Κανονέρο

Όσκαρ Επεξεργασίας και Μοντάζ:
Ο ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΗΣ - Θέλμα Σουνμέικερ

Όσκαρ Μακιγιάζ:
Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ - Ντέιβιντ Μάρτι, Μόντσε Ρίμπε

Όσκαρ Ήχου:
Dreamgirls - Μάικλ Μίνκλερ, Μπόμπ Μπέεμερ, Γουίλι Μπάρτον

Όσκαρ Επεξεργασίας Ήχου:
Γράμματα από το Ίβο Ζίμα - Άλαν Ρόμπερτ Μιούρεϊ, Μπαμπ Άσμαν

Όσκαρ Οπτικών Εφφέ:
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού - Τζόν Νολ, Χαλ Χίκελ, Τσαρλς Γκίμπσον, Άλλεν Χόλ

Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ
An Inconvenient Truth - Davis Guggenheim

Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους
The Blood of Yingzhou District - Ruby Yang, Thomas Lennon

Όσκαρ Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους
The Danish Poet - Torill Kove

Όσκαρ Μικρού Μήκους
West Bank Story (2005) - Ari Sandel

Όσκαρ Τιμητικό
Βραβεύτηκε ο Σέρι Λάνσινγκ
με το Οικουμενικό Βραβείο Jean Hersholt

Όσκαρ Τιμητικό
Βραβεύτηκε ο Ένιο Μορικόνε
Για το σύνολο της Προσφοράς του στην Τέχνη της Μουσικής Επένδυσης ταινιών

Η 79η ετήσια τελετή της απονομής των κορυφαίων κινηματογραφικών βραβείων έγινε στο KODAK Theatre στο Χόλυγουντ στις 25 Φεβρουαρίου 2007.


PHOTO GALLERY ΕΔΩ


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2007

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΒΟ ΤΖΙΜΑ [8,5/10]

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΒΟ ΤΖΙΜΑ
LETTERS FROM IWO JIMA


του Κλιντ Ίστγουντ

Υπόθεση: Η ταινία Red Sun, Black
Sand είναι βασισμένη στην ίδια ιστορία με αυτή της ταινίας Flags of Our Fathers.
Επικεντρώνεται στη μάχη μεταξύ Αμερικάνων και Ιαπώνων στο νησί Άιβο Τζίμα και
εξιστορεί τα γεγονότα από την Ιαπωνική πλευρά. Ο Ίστγουντ σε αυτή την παραγωγή
ασχολείται με τη στρατηγική μάχης των Ιαπώνων και χρησιμοποιεί εξ' ολοκλήρου
ασιατικό καστ και συντελεστές. Το σενάριο αλλάζει χέρια και το αναλαμβάνει
ο Ίρις Γιαμασίτα. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι, αυτήν τη φορά, οι Ιάπωνες στρατιώτες
και η ταινία δίνει μια διαφορετική διάσταση στη νίκη των Αμερικάνων. Ο σκηνοθέτης
παρουσιάζει τα γεγονότα με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αντικειμενικότητα, προσπαθώντας
να είναι δίκαιος και με τις δύο αντίπαλες παρατάξεις. Κατορθώνει, έτσι, να
μεταδώσει τη σκληρότητα και τη δυσκολία της συγκεκριμένης μάχης, η οποία διήρκεσε
36 ημέρες.


Η βαθμολογία μας: 8,5/10
Η αξιολόγησή μας: Δυστυχώς ή ευτυχώς ο Κλιντ Ίστγουντ είναι πράγματι όπως το καλό κρασί, όσο περνάει ο χρόνος ακόμα καλύτερο...

Η έννοια που θέλει γενικά να δώσει όσο πιο αντικειμενικά μπορούσε παρουσιάζοντας το ίδιο ιστορικό γεγονός και από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές, είναι από τη μια ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ και από την άλλη ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ. Όχι στον Πόλεμο , ναι στην πατρίδα και στην Οικογένεια. Όμως για την Πατρίδα πρέπει να είσαι έτοιμος να θυσιαστείς ακόμα και αν ο Πόλεμος είναι άδικος ή και μάταιος. Όλες οι απόψεις που εξέφρασαν οι στρατιώτες στην μάχη της Ιβοζίμα, είχαν εξήγηση και ορθή πολιτικά σκέψη, όμως ένας πόλεμος κρίνεται ως παράλογος όταν υπάρχει ανισότητα δυνάμεων και αδυναμία εσωτερικής υποστήριξης.

Η απληστία και η παραπληροφόρηση της ηγεσίας σε κάνει να νομίζεις ότι έχεις τον ικανότερο και πολυπληθέστερο στρατό παράλληλα δε η εσωτερική αναταραχή των "δελφίνων" σε αγαστή συμμαχία με την κατά περίπτωση στρατηγική ανικανότητα, σβήνουν κάθε ελπίδα προτού καν θερμανθεί και δοκιμαστεί.

Ο πόλεμος που καταγράφεται - βάση ιστορικών μαρτυριών και ντοκουμέντων από την Ιαπωνική κυβέρνηση - στο ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΒΟΖΙΜΑ, δεν είναι υλιστικός (από την πλευρά των Ιαπώνων), είναι ηθικός και ψυχολογικά αυτοσυντηρούμενος. Το προπύργιο θα πέσει γιατί δεν έχει εσωτερική υποστήριξη από τον αυτοκρατορικό στρατό και η μόνη υποστήριξη είναι η ηθική και η δόξα. Το τέλος το γνωρίζει πολύ καλά και ο Ιάπωνας στρατηγός που σχεδίασε την μάχη..

Η έννοια της υπερασπίσεως της Πατρίδας με κάθε τίμημα όπως και η επίδειξη θάρρους αλλά και θράσους όταν οι περιστάσεις το απαιτούν είναι αυτό που χαρακτηρίζει τους μεγάλους άνδρες και δη την Ανδρεία.

Η πειθαρχία είναι επίσης το αμέσως επόμενο μέσο για την επίτευξη οποιουδήποτε σκοπού και η στρατιωτική πειθαρχία είναι το μεγάλο σχολείο για την ικανότητα διεκπεραίωσης των μέγιστων προβλημάτων μιας κοινωνίας. Η πολιτική δε λύνει τα προβλήματα , αντιθέτως τα τυλίγει σε ένα κουβάρι ενώ και η διπλωματία συνήθως κωλυσιεργεί και ακαταφεύγει σε "λαβύρινθους" αδιεξόδων οπότε οι λύσεις τελικά δίνονται μόνο από εκείνους που ξέρουν να χειρίζονται με δυναμικό τρόπο τα προβλήματα. Οι θυσίες είναι μέρος της λύσης, είναι η κάθαρση και το επιμύθιον ότι ο Πόλεμος δεν είναι επιδίωξη, η στρατιωτική ζωή, όμως ναι , έχει να δώσει αυτό που λείπει από την σύγχρονη δήθεν προοδευτική κοινωνία, να γεμίσει τον άνθρωπο με τα ιδανικά και τις μεγάλες αρετές της φυλής του. Η πειθαρχία είναι συνώνυμο της ευημερίας και ευδαιμονίας είναι μονόδρομος στη Λύτρωση του ανθρώπου. Η θέληση για υπέρβαση περνάει από "ατσάλι και σίδερο" τις αξίες μας. Ο ανθρωπισμός του Κλιντ Ίστγουντ δεν μετριέται πολιτικά με τα δεδομένα που ξέρουμε, είναι ο ανθρωπισμός σε αντίβαρο με το σάπιο κοινωνικό σύστημα και τις κυρίαρχες ιδέες του υλισμού και του πλούτου. Η ευτυχία βρίσκεται κρυμμένη ακόμα και σε αυτόν που χάνει τη ζωή του για την πατρίδα - όταν οι ιστορικοί του μέλλοντος ανακαλύπτουν ότι μπορεί κάποιος να θυσιαστεί ακόμα και χωρίς λόγο και να το ξέρει - εδώ το παράλογο μιας πολεμικής σύρραξης παίρνει τραγικές κοινωνικοπολιτικές διαστάσεις . Οι μαριονέτες πολιτικοί απορρίπτονται μετά βδελυγμίας. Ο συντηρητικός κόσμος του Κλιντ Ίστγουντ, είναι ο κόσμος που περιέγραφε ο Νίτσε στο "Ίδε Ο Άνθρωπος" και δεν είναι καθόλου μα καθόλου συντηρητικός με την έννοια την σημερινή, αλλά με την έννοια της επιβίωσης, το αίσθημα της αυτοσυντήρησης και του ηρωικού τρόπου ζωής.

Μιλάμε με βάση και γνώμονα την πορεία που έχει χαράξει ο ανθρωποκεντρικός πολιτισμός σε Ανατολή και Δύση, όταν συνοδοιπόρος αυτής της πορείας είναι το πάθος για το ανώτερον και το βέλτιστον, όπως την έννοια της Γεναιότητας οι ήρωες την αποδίδουν στο μάξιμουμ.

Όσο και να προσπαθεί κάποιος να τα ερμηνεύσει αλλιώς ευτυχώς ο Κλιντ Ίστγουντ τον αποστομώνει σε κατάσταση ΣΟΚ και ΔΕΟΣ.
Ο μεγαλίτερος εν ζωή "γιατρός" και φιλόσοφος της αδύναμης όσο και άρρωστης κοινωνίας μας. Τιμή και δόξα στους ήρωες, υστεροφημία και παράδειγμα προς μίμηση, όταν όλα δείχνουν να καταρρέουν η ελπίδα αναζωπυρώνεται. Το σώμα πεθαίνει η ψυχή όχι.

Τα υπόλοιπα όπως η διαχειριστική οικονομία χρόνου και οπτικών μέσων, οι μετρημένοι και σωστοί διάλογοι, η φωτογραφία, τα "σβησμένα" χρώματα (τα απολύτως απαραίτητα) και οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών (προεξάρχοντος Watanabe), έρχονται σε δεύτερη μοίρα, καθώς βοηθούν το μέσο να προβληθεί καλύτερα η πρωτεύουσα και κύρια ιδέα του έργου.
Κι αυτό γιατί κυρίως η Οικογένεια είναι η Πατρίδα για τους στρατιώτες και Γονείς οι Ανώτεροι Αξιωματικοί τους. Ο Πόλεμος γεννάει ένα άλλο είδος σχέσεων Ανδρικής Φιλίας και Οικογενειακής Τιμής .



από 15 Φεβρουαρίου 2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου 2007

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ [8,5/10]

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ
EL LABERINTO DEL FAUNO
PAN'S LABYRINTH

του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο

ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ - ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ - BAFTA ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ - ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ OSCAR ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ 2007

Μερικά σημάδια είναι ορατά μόνο σε αυτούς που ξέρουν πού να κοιτάξουν...

Υπόθεση: Ισπανία, 1944: το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου. Η Κάρμεν, που πρόσφατα ξαναπαντρεύτηκε, μετακομίζει με την κόρη της Οφηλία, στο σπίτι του καινούριου της συζύγου Βιντάλ, λοχαγό στον στρατό του δικτάτορα Φράνκο. Μην μπορώντας να αντέξει εύκολα την καινούρια της ζωή, το νεαρό κορίτσι ψάχνει να βρει καταφύγιο σε έναν μυστηριώδη λαβύρινθο, που ανακαλύπτει δίπλα στο νέο της σπίτι. Ο Πάνας, ο φρουρός του, ένα μαγικό πλάσμα, της αποκαλύπτει ότι είναι η χαμένη από καιρό πριγκίπισσα του μυθικού αυτού βασιλείου. Για να βρει την αλήθεια, η Οφηλία πρέπει να φέρει εις πέρας τρεις επικίνδυνες αποστολές, αποστολές που δεν μοιάζουν σε τίποτα με ό,τι έχει αντιμετωπίσει ως τώρα στη ζωή της.

Κριτική:
Ο σουρρεαλισμός στο μεγαλείο του.
Το ταλέντο του Ντελ Τόρο υπερχειλίζει και σε μαγεύει! Ένα ταξίδι σε ένα κόσμο κάθε άλλο παρά Παρά-λογο !

Η διαστροφή της "Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων" , της Ελληνικής Μυθολογίας του Πάνα και η χρονολογική τοποθέτησή της στην εποχή του εμφυλίου στην Ισπανία είναι κάτι παραπάνω από ιδιοφυές. Δείχνει μία αυτογνωσία και μια εκρηκτική δημιουργικότητα, ένα ανθρωποκεντρικό ενδιαφέρον και μία οικουμενική προσέγγιση , όπως και το Βαβέλ του Ιναρίτου με τις τρείς παράλληλες Ιστορίες του.

Κατά τη γνώμη μου πλησιάζει τον μεγάλο Μπουνιουέλ σε ευρηματικότητα και φαντασία.

Ίσως η πλέον αξιόλογη να πάρει το Oscar ξενόγλωσσης, δείχνει πως η μεξικάνικη κινηματογραφία είναι σε άνθιση και τα βραβεία που διεκδικούν από την Αμερικάνικη Ακαδημία Κιν/φου στο σύνολό τους είναι τα περισσότερα από ποτέ.

Και δεν είναι απλά ένα παραμύθι για μεγάλους, δεν εξαντλείται στο "φανταστικό" αλλά ερμηνεύει πραγματικά γεγονότα , μνήμες και σου δίνει την δυνατότητα να αφεθείς, να σε παρασύρει ο Λαβύρινθος, να προβληματιστείς, να σκεφτείς ακόμα και για το Μέλλον σε ρεαλιστική βάση.

Η αφετηρία δίνεται με τον πλούτο συναισθημάτων που απλόχερα μοιράζουν οι εικόνες του Γκιγιέρμο σε κάθε πλάνο, σε κάθε σκηνή.

Αυτό που καταφέρνει να αποτυπώσει στους θεατές της είναι κάτι πρωτόγνωρο και συγκινητικό που ίσως δεν έχετε συναντήσει ποτέ σε ανάλογη ταινία και ίσως δεν έχει κατορθώσει ποτέ άλλη ταινία του SCI-FI και του Fantastico.

Για μένα είναι η μεγάλη έκπληξη και Αποκάλυψη της χρονιάς!

Νομίζω ότι και στην πλειοψηφία των Ελλήνων θα περάσει πρώτα από την καρδιά και μετά στο νού γιατί το στόρι είναι πολύ κοντά στη νοοτροπία και την την ψυχοσύνθεσή μας - μυθολογικά, ιστορικά τεκμηριωμένο, συμβάντα που έχουμε ζήσει και εμείς - στην υπέρτατη αλυσίδα που συνδέει τους κρίκους τόσο ρεαλιστικών όσο και υπερρεαλιστικών τονισμών και αποχρώσεων ενός σύγχρονου Μπρετόν , και μιας αναγεννημένης παλέτας ενός Πικάσσο !

Επί της οθόνης η συνέχεια στην πιο αναμενόμενη ταινία για όσους πιστεύουν πως ο Κινηματογράφος είναι η Τέχνη που συγκινεί ακόμα χωρίς την άδεια της λογικής !




Κυκλοφορία: Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2007

Υποψήφια για 6 OSCAR 2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Λίστα ιστολογίων