Ταινίες

Κριτικές

Box Office

Τελευταία HOT Νέα, Ταινίες, Box Office, Συνεντεύξεις

Σάββατο, 28 Απριλίου 2007

Η μετριότητα κυριαρχεί και επιβραβεύεται !

Πολλές μέτριες (ή και κάτω του μετρίου) ταινίες... παρακολουθούμε τελευταία.

Οι πιο αξιόλογοι τίτλοι που ξεχωρίσαμε το 2007 έως τώρα ήταν:

Όσον αφορά τον ελληνικό κινηματογράφο, όσο οι μισοί έλληνες "βρίζουν" τους άλλους μισούς και γενικώς επικρατεί στον χαρακτήρα της ιδιόμορφης αυτής μεσογειακής φυλής η ζηλοφθονία, η καχυποψία και η αμετροέπεια ΤΊΠΟΤΑ δεν θα προχωράει όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά ούτε και στο εξωτερικό.
Γι' αυτό τόσοι και τόσοι άνθρωποι διάλεξαν να διευρύνουν τους ορίζοντές τους έξω από τα σύνορα της πατρίδας καθώς η κακεντρέχεια και η ημιμάθεια πάει να γίνει φυσικό γνώρισμα της ράτσας των νεοελλήνων και αυτό δε μας τιμά καθόλου.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα του νεοέλληνα το "μίσος" στον συνάνθρωπό του, δεν θέλει να βλέπει να "πετυχαίνει" ο γείτονάς του... ζηλεύει καμμιά φορά μέχρι ...θανάτου!
Κουσούρι από την τουρκοκρατία, δεν ξέρω, οι ψυχαναλυτές της διεφθαρμένης ελληνικής ψυχής ξέρουν καλύτερα.


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2007

Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ [7/10]

THE HOST / Gwoemul
του Τζουν-χο Μπονγκ

...πολιτική αλληγορία : ΤΕΡΑΣ οι Η.Π.Α !

Υπόθεση: Σεούλ 2006. Έξι χρόνια μετά τη ρίψη χημικών απόβλητων από τον Αμερικάνικο στρατό στον ποταμό Χαν, από τα βάθη του εμφανίζεται ένα αμφίβιο σαρκοβόρο πλάσμα, άγνωστης προέλευσης και σπέρνει πανικό και θάνατο.
Στις όχθες του ποταμού, ο εξηντάχρονος Χι-μπονγκ Παρκ διατηρεί μια καντίνα. Εκεί ζει μαζί με την εγγονή του και τα τρία παιδιά του: την κόρη του Ναμ-τζου, πρωταθλήτρια τοξοβολίας και μέλος της εθνικής ομάδας, τον άνεργο φοιτητή γιο του Ναμ-ιλ και τον μεγάλο γιο του Γκανγκ-ντου, τον οποίο έχει εγκαταλείψει η γυναίκα του αφήνοντάς τον μόνο με την έφηβη κόρη τους Χιουν-σίο. Σε μία από τις επιδρομές του πλάσματος, μπροστά στα μάτια του έντρομου Γκανγκ-ντου, το πλάσμα αρπάζει την Χιουν-σίο και χάνεται στα νερά του Χαν.

Η κυβέρνηση της Κορέας, με το φόβο ότι το τέρας είναι φορέας επικίνδυνου ιού, επιβάλλει καραντίνα σε όσους ήρθαν σε επαφή με το πλάσμα, απαγορεύει την κυκλοφορία κατά μήκους του ποταμού και εξαπολύει ανελέητο κυνηγητό για την εξόντωσή του. Οι προσπάθειές της όμως δεν φέρνουν αποτέλεσμα, πράγμα που δίνει ευκαιρία στην Αμερικάνικη κυβέρνηση να πιέσει να αναλάβει την κατάσταση. Οι ΗΠΑ ισχυρίζονται ότι διαθέτουν ένα νέο βιοχημικό όπλο τον "Κίτρινο Πράκτορα", που μπορεί να εξουδετερώσει άμεσα το πλάσμα και τον ιό. Δίνοντας η κυβέρνηση της Κορέας πράσινο φως όλη η περιοχή γύρω από τον ποταμό ψεκάζεται με το κίτρινο αέριο. Ειδικά επανδρωμένες δυνάμεις περιπολούν φορώντας ειδικές στολές προστασίας και το τοπίο θυμίζει σκηνή από την Αποκάλυψη.
Και ενώ η οικογένεια Παρκ είναι σε καραντίνα και θρηνεί την αγαπημένη της Χιουν-σίο, ο Γκανγκ-ντου δέχεται ένα τηλεφώνημα από την κόρη του, αλλά το μόνο που προλαβαίνει να του πει είναι ότι βρίσκεται εγκλωβισμένη στους υπονόμους κοντά στον ποταμό. Τότε, αποφασίζουν να αψηφήσουν το στρατό και την απαγόρευση κυκλοφορίας και να σώσουν τη Χιουν-σίο από το πλάσμα ...

Κριτική:
Η πλέον πρωτότυπη ταινία "τρόμου", όχι με την κλασσική έννοια του όρου - για την ακρίβεια πρόκειται για ταινία "τεράτων" και ταυτόχρονα έντονα πολιτική . Υπάρχουν και κωμικά στοιχεία που βοηθούν την εξέλιξη και το χτίσιμο της δραματουργίας και των συμβoλισμών.

Ποιός το περίμενε αρχικά , ότι η ταινία θα έσπαζε κυριολεκτικά τα box office της Ασίας, (κυρίως) , αλλά και θα γινόταν "συμβολο" cult της σύγχρονης εποχής; Πολλές ταινίες τεράτων στο παλιό χόλλιγουντ ήταν "ρομαντικές" και "κοίταζαν" πάντα με συμπάθεια τα "freaks" που εξόντωναν. Από το Jurassic Park και μετά άρχισε να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας και επικρατούσε το "θέαμα" ως αυτοσκοπός. Εδώ ξαναγυρνάμε στα βασικά και τις πηγές του θεάματος, της διασκέδασης αγκαλιά με καινοτομίες στην δομή της, τον κοινωνικοπολιτικό προβληματισμό και την οικολογική συνείδηση. Το "τέρας" εδώ δεν προκαλεί την συγκίνηση θετικά όπως ο KING KONG αλλά αρνητικά όπως τα ΣΑΓΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΧΑΡΙΑ...

Δεν είναι μόνο τα έξοχα , ρεαλιστικά εφφέ από τους καλύτερους visualisers (το μόνο εφφέ που δεν στάθηκε όπως έπρεπε ήταν αυτό της "φωτιάς" - λογικό αν σκεφτεί κανείς το υψηλότατο κόστος του - άλλωστε το ζητούμενο ήταν άλλο και ο παραλληλισμός του μεταλλαγμένου τέρατος με τις ΗΠΑ, ο κυριότερος σκοπός) που δένουν αρμονικά με τα πλάνα του μολυσμένου ποταμού, δεν είναι μόνο η μοναδική κατασκευή του "τέρατος" αλλά κυρίως το πολιτικό περιεχόμενο , οι συμβολισμοί και τα μηνύματα που βγαίνουν και κατευθύνονται ενάντια στην ιμπεριαλιστική πολιτική και πολεμική, οικονομικής εξάρτησης των ΗΠΑ με χώρες "δορυφόρους" όπως η Ν. Κορέα .

Κριτικάρει δε το πολιτικό σύστημα της χώρας και της κυβέρνησης που σέρνεται πίσω από το άρμα των ΗΠΑ με οποιοδήποτε κόστος ακόμα και για την ζωή των συμπατριωτών του, χωρίς έλεος ! Το "τέρας" πρέπει να πεθάνει ! Ο ιός προέρχεται από την Δύση και συγκεκριμένα από τις ΗΠΑ ! Σοβαρότατη καταγγελία ενός πραγματικού περιστατικού που έλαβε χώρα εκεί το 2000. Ο ιός πρέπει να μπει σε καραντίνα για να μην εξαπλωθεί και να εξοντωθεί με κάθε μέσο και θυσία ! Προκαλείται μείζον εθνικό θέμα ασφαλείας της χώρας !

Παράλληλα δε, η μόλυνση του ποταμού προκάλεσε και ρύπανση του περιβάλλοντος , άρα περνάει και οικολογικά μηνύματα μέσα από ένα είδος που ποτέ κανείς δε θα το περίμενε !

Τόσοι πολλοί συμβολισμοί από ένα "ξεχασμένο" χολυγουντιανό είδος που θεωρείτο b movie και παρακατιανό! Κι όμως είναι δυνατόν από μια ταινία που θέλει να προκαλέσει δέος, να σηματοδοτήσει τον σύγχρονο κινηματογράφο, mixed , σαν την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία μας;

Ο τρόμος είναι ίδιος με εκείνον που αισθάνεσαι βλέποντας το μέλλον, το "τέρας" είναι δημιούργημα ανθρώπου, ενός ανθρώπου άπληστου και ασυνείδητου που καταστρέφει την ανθρωπότητα στο όνομα της εξέλιξης. Μην περιμένετε να τρομάξετε με την παραδοσιακή έννοια, εδώ η ατμόσφαιρα και η προσμονή γι΄αυτό που έρχεται από το ποτάμι παίρνει "μυθικές διαστάσεις" και είναι όλο το ζουμί και η άγρια ομορφιά. Μαζί δε, με τα οπτικά βοηθούν σημαντικά και τα ηχητικά εφφέ για να τονίσουν το δέος, να σπείρουν τον πανικό, να μεταδώσουν τον ιό και τελικά το θάνατο, όσο περισσότερο μαζικά γίνεται.

Επίσης οι ρυθμοί που δημιούργησε το μοντάζ , οι εκπληκτικές φωτογραφίες της όχθης του ποταμού, της γέφυρας, των υπονόμων και της καντίνας στην "παραλία" , οι ήρεμες στιγμές πριν την "καταιγίδα" οι σκηνές με τα πλήθη κόσμου που τρέχουν να σωθούν δεξιά και αριστερά στον ποταμό όταν γίνεται η πρώτη αποκάλυψη εντείνουν το παιχνίδι του τρόμου και της περιπέτειας και σε κάνουν συμμέτοχο. Το κυνηγητό με το αμφίβιο τέρας δημιουργεί τις συνθήκες απολαυστικών στιγμών και εκτός ξηράς, ενώ η αντιμετώπισή του από την looser πρωταθλήτρια τοξοβολίας σου δίνει ερεθίσματα κι άλλων παραστάσεων και παραμυθιών.

Συνοπτικά, το φανταστικό έκανε την υπέρβασή του και ένα mixed πρωτοποριακό είδος κινηματογράφου έκανε την εμφάνισή του...
Ήδη το Hollywood πλήρωσε τα δικαιώματα για το remake !

Επίσημο Site:

http://www.hostmovie.com/


Κυκλοφορία: 26/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2007

ΛΑΙΔΗ ΤΣΑΤΕΡΛΙ [6,5/10]

LADY CHATTERLEY

η αρχόντισσα και ο ... αγροφύλακας !

της Πασκάλ Φεράν

Υπόθεση:
Στον πύργο των Τσάτερλι, η Κονστάνς (Μαρίνα Χάντς) περνάει τις μέρες της μονότονα, φυλακισμένη στο γάμο της και στην αίσθηση του καθήκοντος. Την άνοιξη, στην καρδιά του δάσους που περιβάλει το σπίτι γνωρίζει τον Πάρκιν (Ζαν Λουί Κουλός), τον φύλακα του κτήματος. Η ταινία είναι η ιστορία τους. Η αφήγηση μιας συνάντησης, μιας δύσκολης προσέγγισης, μιας αργοπορημένης ανακάλυψης της σεξουαλικότητας για εκείνη, μια επιστροφή στις χαρές της ζωής για εκείνον. Πόσο μπορεί να μεταμορφώσει τους ανθρώπους η εμπειρία του έρωτα!

Κριτική:
Συμπαθητική και απόλυτα πιστή μεταφορά του βιβλίου του Ντ. Χ. Λόρενς και της "ατμόσφαιρας" της εποχής, στην μεγάλη οθόνη από μία σκηνοθέτιδα που είχε σιγήσει για 12 χρόνια! Στο Φεστιβάλ Καννών 1994 κέρδισε τη Χρυσή Κάμερα με το "Petits Arrangements avec les Morts" κι από τότε ...εξαφανίσθηκε !

Η επανεμφάνισή της στο προσκήνιο ήταν εντυπωσιακή. Η ταινία σίγουρα διαπνέεται από λυρισμό, αισθησιασμό και ένα "υπόγειο" έντονο ερωτισμό χωρίς ακρότητες και φτηνά σεξουαλικά κινηματογραφικά κόλπα. Κινηματογραφικά αν τη δεις σαν "ερωτική ταινία" μοιάζει με συντηρητικό soft porn. Τα πλάνα που οδηγούν στις αισθησιακές σκηνές, κατά τη διάρκεια, αλλά και για αρκετά λεπτά μετά, αποδίδονται με εξαιρετική ευαισθησία που αποτυπώνεται εμφανώς στα καρέ.
Μεταδίδει την συγκινησιακή φόρτιση στον τελικό θεατή κάνοντάς τον συμμέτοχο στο πάθος πρώτα εγκεφαλικά και κατόπιν σαρκικά... ενώ οι σκηνές στην φύση π.χ. κάτω από το δέντρο, είναι από τις ωραιότερες. Ο ορισμός της λυρικότητας βρίσκει άλλο ένα σπουδαίο σημείο αναφοράς του στον Κινηματογράφο!

Όπως η Φύση προστάζει, τίποτα δεν απαγορεύεται και τίποτα δεν είναι ντροπή εκτός από την σεξουαλική στέρηση και εσωτερική καταπίεση ερωτικών ορμών και συναισθημάτων, με τους κανόνες της αγνής - παράνομης αγάπης που μόνο ένας Θάνατος θα γκρέμιζε. Το φυσιολογικό είναι primitive, ενστικτώδες και πάνω απ΄όλα σex χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις όλων των ειδών.

Η ατμόσφαιρα της εποχής αποτυπώνεται με τη βοήθεια και των εξωτερικών γυρισμάτων και των κοστουμιών (!) αξιοπρεπέστατα και νοσταλγικά για την περίοδο που διαδραματίζεται η υπόθεση. Ο ρομαντισμός δηλώνει παρών μάλλον σε πρωτόγονη μορφή και εξελίσσεται σε ένα πολύ δυνατό ερωτικό πάθος, με δυναμικές αντανακλάσεις στον περίγυρο.
Το κοινωνικοικονομικό καθεστώς της εποχής δεν μετακινεί, ούτε χαλαρώνει τις διαχωριστικές γραμμές του, όμως υπόγεια ρεύματα με ζωώδη ένστικτα και ανθρώπινες ορμές "σβήνουν" προσωρινά τα όρια με την άκρατη ερωτική επιθυμία που έχει τη μεγαλύτερη δύναμη στο να εξισώνει ταξικές διαφορές ! Άλλωστε ο αριστοκράτης σύζυγος της Λαίδης είναι και ανίκανος "ερωτικά"!

Πιθανώς πρόκειται για την πιο πετυχημένη μεταφορά στην κινηματογραφική οθόνη του μυθιστορήματος τούτου και ακόμα πιο εντυπωσιακή ερμηνεία πλην της Κονστανς και του επιστάτη, ενός πραγματικά "ερασιτέχνη" ηθοποιού, ο οποίος ήταν και ο ιδανικότερος παρτενέρ της...


Κυκλοφορία: 26/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

ΣΚΑΣΕ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑ [5/10]

SHUT UP AND SING
των Μπάρμπαρα Κοπλ, Σεσίλια Πεκ

...ντρέπομαι που ο Πρόεδρος είναι πετρελαιάς !

Υπόθεση: Η βραβευμένη με Όσκαρ σκηνοθέτιδα Μπάρμπαρα Κοπλ προσεγγίζει το φαινόμενο του συγκροτήματος Dixie Chicks, του πιο πετυχημένου γυναικείου συγκροτήματος όλων των εποχών και του αντι-Μπουσικού σχολίου τους που τους κόστισε την καριέρα τους και κόντεψε να τους στοιχίσει και τη ζωή τους. Ένα συναρπαστικό ντοκιμαντέρ για τη λογοκρισία, την Αμερική του σήμερα και τη μουσική.

Η ταινία παρακολουθεί το συγκρότημα των Dixie Chicks από την εποχή που έφτασαν στην απόλυτη κορυφή τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο των Η.Π.Α. και έγιναν το πιο πετυχημένο γυναικείο συγκρότημα όλων των εποχών στην Αμερική, μέχρι το σχόλιο κατά του Μπους που έκανε η τραγουδίστρια του γκρουπ Νάταλι Μέινς το 2003 και τους κόστισε τα πάντα.
Το φιλμ παρακολουθεί τη ζωή και την καριέρα των Dixie Chicks σε μία περίοδο τριών χρόνων, κατά την οποία δέχτηκαν πολιτική επίθεση καθώς και αρκετές απειλές για τη ζωή τους, ενώ οι ίδιες συνέχισαν να ζούν φυσιολογικά, να μεγαλώνουν τα παιδιά τους και, φυσικά, να γράφουν μουσική. Τελικά, παρακολουθούμε ποιες είναι οι Dixie Chicks ως γυναίκες, δημόσιες φιγούρες και καλλιτέχνιδες.

Κριτική:
Ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει τις Dixie Chicks πριν, κατά τη διάρκεια, και μερικά χρόνια μετά το "σκάνδαλο" που δημιούργησαν το 2003, για να καταδείξει πως εύκολα οι μάζες "χειραγωγούνται" από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα εταιριών που καπηλεύονται το εθνικοπατριωτικό φρόνημα του λαού.

Η δήλωσή τους για τον Πρόεδρο , προήλθε μάλλον από "ατύχημα" , έμελλε όμως να γίνει και προσωρινή ταφόπλακα των ονείρων και πωλήσεων! Κάτι σαν την αναβίωση του Μακαρθισμού του '50, σε μια εποχή που ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράκ είχε αναβιώσει το χαμένο αίσθημα πατριωτισμού μετά την 9/11. Ο κόσμος δίψαγε για αποδιοπομπαίους τράγους και του δώσανε ένα group για σταύρωση! Και τι συγκρότημα ... εκτός του ότι ήταν γυναικείο αφορούσε και το αγαπημένο είδος της μουσικής που ακούει ο Νότος αλλά και γενικά η περιφέρεια δηλ. η κάντρι ... Αυτομαστίγωμα !

Η ταινία ακολουθεί με πολύ καλούς ρυθμούς την πορεία κατόπιν του γεγονότος και τις παρενέργειές του. Τέλος βλέπουμε σήμερα που όλα μοιάζουν να τις έχουν δικαιώσει για τις επιλογές αλλά και την "δήλωσή" τους να μην έχει σταθεί εμπόδιο για την εξέλιξή τους , τελικά, παρά τις δυσκολίες και ξανά προς τη δόξα να "τραβούν" και μεσουρανούν ! Ενδιαφέρον το υλικό, συγκροτημένο σωστά επιλεγμένο από μία σκηνοθέτιδα τη Μπάρμπαρα Κοπλ που έχει ήδη oscar έχοντας αναγνωριστεί για το ανθρώπινο πρόσωπο με το οποίο προσεγγίζει σημαντικά πολιτικοκοινωνικά ζητήματα και αναδεικνύει τις φωνές των ανθρώπων που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους. Επιπλέον έχει δείξει μέσα από τη μεγάλη θεματική γκάμα του έργου της ένα εξαιρετικό ταλέντο στην αφήγηση και μια ικανότητα στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων της. Σε αυτή της την προσπάθεια είχε και την βοήθεια της Σεσίλια Πεκ γνωστής παραγωγού και σκηνοθέτιδος ντοκιμαντέρ επίσης...

Αν η κάντρι σας φέρνει αναγούλα , μην ζορίζεστε να την δείτε, αν και τα ακούσματα φέρνουν περισσότερο προς την ποπ κάντρι , πράγμα που επιβεβαιώνει και η σκηνική παρουσία των κοριτσιών και όλη η προετοιμασία της tour.

Η μοίρα του ντοκιμαντέρ δικαιώνεται στην TV , όμως αν βιάζεστε να το δείτε ιδού το Τέξας ιδού και οι Dixie Chicks. Άλλωστε ο Αντι-Αμερικανισμός πουλάει ακόμα πολύ στην Ελλάδα, πως να το κάνουμε.


Κυκλοφορία: 26/04/2007



Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

ΜΟΛΙΕΡΟΣ [5,5/10]

MOLIERE
του Λορέν Τιράρ

Υπόθεση: Στα 22 του χρόνια, ο Μολιέρος, έχει ήδη φυλακιστεί μία φορά για χρέη. Η αγάπη του για μία γυναίκα και για το θέατρο τον τράβηξαν μακριά από τα πλούτη και τις ανέσεις που θα μπορούσε να του προσφέρει η οικογένειά του, η οποία ζούσε μέσα στην αυλή του Βασιλιά. Με μοναδικά του εφόδια το ταλέντο του και το πάθος του για το γράψιμο και την υποκριτική, αναζητά την τύχη του μόνος του και το 1643 ιδρύει το Illustrious Theatre. Όμως το θέατρο κλείνει λόγω χρεών 2 χρόνια μετά, οδηγώντας τον ίδιο στη φυλακή δύο φορές. Την πρώτη φορά, ο πατέρας του πληρώνει τα χρέη του και τον βγάζει από τη φυλακή. Τη δεύτερη φορά, "σωτήρας" του είναι ένας Γάλλος αριστοκράτης, ο Ζουρντάν, ο οποίος του ζητά ως αντάλλαγμα να του διδάξει υποκριτική. Τα χρόνια που θα μείνει κοντά του, ο Μολιέρος διανύει μία από τις πιο σημαντικές περιόδους του. Ο έρωτάς του για τη γυναίκα του Ζουρντάν αναγεννά το ταλέντο του.

Κυκλοφορία: 26/04/2007



Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

MISS POTTER [4,5/10]

MISS POTTER
του Κρις Νούναν

...τυπική τηλεο-πληκτική βιογραφία BBC style

Υπόθεση:
Η Ρενέ Ζελβέγκερ υποδύεται τη Μπίατριξ Πότερ, τη διάσημη βρετανίδα συγγραφέα κλασικών εικονογραφημένων παιδικών βιβλίων, σε μία ταινία που ξετυλίγει τη συναρπαστική ιστορία της, μας ξεναγεί στο συγγραφικό έργο και την έμπνευσή της και κυρίως τον παθιασμένο έρωτά της με τον εκδότη της τον οποίο υποδύεται ο Γιούαν Μακγκρέγκορ. Συνδυάζοντας animation με αληθινούς ηθοποιούς, αυτή η αληθινή ιστορία αγάπης και απώλειας είναι σκηνοθετημένη από τον Κρις Νούναν -υποψήφιο για Όσκαρ σκηνοθεσίας για το "Babe" (1995).

Κριτική:
Η αιτία για κινηματογραφική μεταφορά της συγγραφέως Πόττερ, ήταν το ξεκίνημά της, τα πρώτα ερεθίσματα για τις ιστορίες που δημοσιεύτηκαν από έναν εκδότη που έγινε και ο πρώτος της έρωτας. Με λίγα λόγια αυτή η "μίνι" βιογραφία της εμμένει περισσότερο στο αισθηματικό στοιχείο, σε αυτήν τη σχέση δηλαδή και την τραγικότητά της, πράγμα που σαφώς την επηρέασε σε όλη της τη ζωή.

Η ατμόσφαιρα για ταινία εποχής, συνήθης με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον να περιορίζεται στα όμορφα τοπία και την αγγλική ύπαιθρο που μαγνητίζει τα βλέμματα, η φωτογραφία αξιοπρεπής, όσο και η μίξη του animation στα εφφέ μέσα στα εικονογραφημένα βιβλία της.

Από εκεί και πέρα η σκηνοθεσία είναι νερόβραστη, "κρύα", χωρίς έντονες πινελιές στον "καμβά" και παρ' ότι ο Νούναν είναι έμπειρος στην ΤV , δείχνει πολύ μικρός για τη μεγάλη Οθόνη.

Το αποτέλεσμα ως εκ τούτου συνολικά θα είναι καλύτερο για προβολή σε TV ή DVD, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της Ρ. Ζελβέγκερ στο ρόλο της Πόττερ αλλά κυρίως του Σκωτσέζου Η. Μακ Γκρέγκορ και της Αγγλίδας Έ. Γουότσον.

Κυκλοφορία: 26/04/2007



Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

NORBIT [1/10]

NORBIT
του Μπράιαν Ρόμπινς

... μπαγιάτικο φαϊ

Υπόθεση: Ο Νόρμπιτ, ήταν ένα ορφανό παιδί που μεγάλωσε στο Εστιατόριο- Ορφανοτροφείο ενός ιδιόρρυθμου Κινέζου εστιάτορα, του κου Γουόνγκ. Εκεί, ο Νόρμπιτ είχε γνωρίσει την "αδερφή" ψυχή του, την Κέιτ και τα δυο παιδιά ήταν αχώριστα, ώσπου η Κέιτ υιοθετήθηκε κι έφυγε από την πόλη… Όταν κατά τη διάρκεια ενός καυγά, ο Νόρμπιτ τραβά την προσοχή της Ρασπούσια, ενός υπέρβαρου κοριτσιού, η ζωή του αλλάζει ριζικά καθώς εκείνη, αφού τον σώζει, τον παίρνει υπό την προστασία της και τον αναγορεύει αγόρι της… Είκοσι χρόνια αργότερα, ο Νόρμπιτ ζει ακόμα καταπιεσμένος με τη Ρασπούσια, σύζυγό του πλέον, που έχει εξελιχθεί σε ένα "τέρας" και του κάνει το βίο αβίωτο. Σε αυτό βοηθάνε και τα τρία αδέρφια της… Όταν ο παιδικός του έρωτας, η Κέιτ, επιστρέφει στην πόλη με τον αρραβωνιαστικό της, η καρδιά του Νόρμπιτ σκιρτά και πάλι… Όμως, από τη Ρασπούσια δεν ξεφεύγει κανείς τόσο εύκολα...

Κριτική:
Ξαναζεσταμένο φαγητό και μάλλον "χαλασμένο" από τον καιρό! Έτσι ...βγαίνουν τα λεφτά, όμως ! Η συνταγή του νέου κιτς θυμίζει "ξυνισμένο" hollywood των 70's.

Κυκλοφορία: 26/04/2007



Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007): Trailer

Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007): Trailer


X



Κυκλοφορία: 23/08/2007 (in Greece)



Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2007

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ του Παν Ναλίν [6,5/10]

VALLEY OF FLOWERS
του Παν Ναλίν

... στις πιό ψηλές κορφές των Ιμαλαϊων η Αγάπη παλεύει το Θάνατο, με συμμέτοχους τον ...Βούδα, το Yeti και την Samsara.

Υπόθεση: Κατά μήκος στις κορυφές των Ιμαλαΐων, ο σκληρός και ατρόμητος Τζάλαν και η συμμορία του επιβιώνουν κλέβοντας τα χρήματα των ανυποψίαστων ταξιδιωτών. Δεμένοι με δικούς τους όρκους τιμής όλα τους φαίνονται ρουτίνα μέχρι την άφιξη της μυστηριακής και πανέμορφης Ούσνα... Μια μοναδική ιστορία αγάπης. Ένας παραδοσιακός μύθος. Μια ιστορία για την αγάπη, τον θάνατο και την αθανασία. Μια ιστορία που ξεχύνεται από τα άδυτα του μυστiκισμού των Ιμαλαΐων.

...εμπνευσμένο από το βιβλίο της Alexandra David-Neel's
" Magie d'Amour et Magie Noire"

Το Μυστικό στην Κορυφή του Κόσμου είναι ένας θρύλος των Ιμαλαΐων για την αγάπη που παλεύει ενάντια στο αναπόφευκτο του θανάτου, μια εκπληκτική ιστορία που ξεκινάει στις ψηλότερες κορυφές των Ιμαλαΐων στις αρχές του 19ου αιώνα και φτάνει μέχρι την πολυτάραχη και μοντέρνα ζωή, στο σημερινό Τόκυο.

Κριτική:
Οι δρόμοι του Μεταξιού, του Αλατιού και των Μπαχαρικών συναντούν τον κόσμο δύο εραστών του Τζαλάν και της Ούσνα...


Αν δεν "πλάτιαζε" η ιστορία της Αθανασίας στο σύγχρονο Τόκυο θα ήταν σχεδόν πλήρες και ισορροπημένο με την πρώτη ιστορία.
Η βουδιστική πίστη στη μετενσάρκωση συναντά την κορυφαία σκηνή του "βάδην στον χρόνο", και μόνο για αυτήν θα άξιζε κάποιος να την παρακολουθήσει.
Γενικά λόγω χρονικής διάρκειας η ιστορία του μυστικισμού και του έρωτα στα Ιμαλάια ότι καλύτερο έχουμε δει σε φιλμ γυρισμένο σε Πραγματικούς εξωτερικούς χώρους, έρχεται σε αντίθεση με την αδύναμη στήριξή της στην πλοκή του δεύτερου μισού που εκτυλίσσεται στην Ιαπωνία...


Κυκλοφορία: 19/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΙ ΦΟΒΟΙ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ του Αλαίν Ρενέ [8/10]

PRIVATE FEARS IN PUBLIC PLACES
του Αλαίν Ρενέ

...ψηφιακό χιόνι ... οι εύθραυστες σχέσεις

Έξι Χαρακτήρες αναζητούν το Πάθος, τον Έρωτα,
ή... ένα Διαμέρισμα!

Υπόθεση: Η Νικόλ (Λώρα Μοράντε) και ο Νταν (Λαμπέρ Βιλσόν) είναι αρραβωνιασμένοι, αλλά όχι πια ερωτευμένοι. Αυτή ψάχνει μανιωδώς το ιδανικό διαμέρισμα για το μέλλοντα σύζυγό της και έτσι έρχεται σε επαφή με τον Τιερρύ (Αντρέ Ντυσολλιέ), έναν μοναχικό μεσίτη. Παράλληλα, ο Νταν, «βετεράνος» στρατιώτης, και με ιδιαίτερη αδυναμία στο αλκοόλ και τη μοιρολατρία, γνωρίζει μέσω προσωπικών αγγελιών την όμορφη, αλλά άτυχη στον έρωτα Γκαέλ (Ιζαμπέλ Καρρέ).

Εκείνη με τη σειρά της έχει βάλει σκοπό να βρει τον άντρα της ζωής της πηγαίνοντας σε ραντεβού στα τυφλά, και τυγχάνει να είναι η μικρή αδερφή του Τιερρύ. Ο τελευταίος είναι κρυφά ερωτευμένος με την βοηθό του στο γραφείο, Σαρλότ (Σαμπίν Αζεμά). H Σαρλότ είναι μια σεμνή και θεοσεβούμενη γυναίκα με κρυφές σεξουαλικές παρεκτροπές. Η ίδια καταγράφει το ανομολόγητο βίτσιο σε βιντεοκασέτες, μαζί με τις αγαπημένες της θρησκευτικές εκπομπές, τις οποίες και δανείζει στον Τιερρύ. Τα βράδια φροντίζει κατ’οίκον τον δύστροπο πατέρα (ακούγεται η φωνή και φαίνεται μέρος του σώματος του Κλωντ Ρις) ενός γοητευτικού μπάρμαν, εν ονόματι Λιονέλ (Πιέρ Αρντιτί). Ο Λιονέλ δουλεύει στο μπαρ ενός στιλάτου ξενοδοχείου, και γίνεται ο μόνιμος εξομολογητής και σύμβουλος του Νταν, του πιο τακτικού πελάτη του...
Μια ατέρμονη αναζήτηση στοργής και επικοινωνίας.

Κριτική:
Άλλη μια περίπτωση μεγάλου σκηνοθέτη που σε ηλικία 85 χρονών , όχι μόνο δεν το βάζει κάτω αλλά έβαλε στοίχημα με τον εαυτό του να γίνει κι αυτός σαν το καλό κρασί που μας προσφέρει τελευταία ο Κλιντ Ίστγουντ. Θεματικά βεβαίως καμμία απολύτως σχέση. Ο μόνος ίσως παραλληλισμός που μπορεί κάποιος να κάνει είναι στο θέμα της υπό "συνεχή έρευνα " θρησκείας και ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τη μεταφυσική υπερδύναμη. Ο Αλαίν Ρεναί στο πρόσωπο της Σαζεμά δείχνει επιφανειακή "εξωτερικά" μετάνοια , και το διάβασμα της Βίβλου είναι περισσότερο εξομολογητικό και αρμόζων στον ιδιόμορφο τρόπο ζωής της. Ο διχασμός της προσωπικότητας είναι παρών σε όλους τους ήρωές του. Και το σχόλιό του καυστικό όταν καταδεικνύει τα ανθρώπινα πάθη που προέρχονται από αδυναμίες άλλων προσώπων, ένας φαύλος κύκλος συναισθηματικών ασταθειών και προσωπικών αδυναμιών. Η ανασφάλεια και ο φόβος οδηγεί τους ανθρώπους να πιστεύουν στον Θεό ή τέλος πάντων σε μιά Δύναμη ανώτερη που εξουσιάζει τα πάντα και για την οποία ο άνθρωπος είναι υπόλογος κάθε στιγμή. Από την άλλη, η άφεση αμαρτιών επουλώνει τις ενοχές και δρα περισσότερο ψυχολογικά ως καταπραυντικό φάρμακο της στιγμής, δεν καταστέλλει ούτε αναστέλλει την έφεσή μας, είναι η προσωρινή λύση που θα δώσει σε κάποιον να επαναλαμβάνει τις αμαρτίες του ξέροντας ότι η εξομολόγηση θα τον επαναφέρει στην αναγέννησή του αγνό. Το "είμαστε μόνοι μας" χωρίς την θεϊκή πίστη είναι το ζητούμενο που αναιρούν οι πράξεις των ηρώων στην κρίσιμη καμπή και στις πλέον ώριμες ηλικίες. Η μεταφυσική βοήθεια που περιμένει κάποιος χωρίς να προσπαθεί να ξεπεράσει το πρόβλημά του δείχνει την ματαιοδοξία του στον κόσμο και όχι μόνον αυτό αλλά επιδεινώνει και συμπαρασύρει μαζί του κάθε επαφή.

Οι 6 ήρωες της ταινίας κρύβουν τα μυστικά τους βαθιά, φοβούνται να τα εξωτερικεύσουν , καταπιέζονται ψυχολογικά, ξεσπάνε σαν άνθρωποι και έρχονται κατόπιν να ζητήσουν την συγχώρεσή μας. Γυρίζουν γύρω από έναν κύκλο, και το κοινό τους σημείο είναι η απόστασή τους από το κέντρο του κύκλου. Η αγάπη υπάρχει , αλλά δεν είναι αμόλυντη. Οι σχέσεις που δημιουργούνται είναι τόσο εύθραυστες που ταλλαντεύονται αέναα γύρω από το ίδιο σημείο. Ακόμα και το τέλος της ταινίας αποδεικνύει την κυκλική πορεία των καταστάσεων μία πορεία χωρίς τέλος , ένα τέλος χωρίς ηθική , μία ηθική χωρίς Θεό , έναν Θεό τετράγωνο , ένα τετράγωνο φιλοσοφικών ανησυχιών που συγκρούονται εσωτερικά στον κύκλο της ζωής μας !

Ο Αλαίν Ρενέ παίζει με τον φακό, μας κλείνει το μάτι σε κάθε τέλος σκηνής με το λευκό και αμόλυντο χιόνι, απολαμβάνοντας κάθε σκηνή του θεατρικού έργου του Άλαν Άικμπορν, «Private Fears in Public Places» , όπως θα απολάμβανε και ο θεατής ένα θεατρικό του Νηλ Σάιμον στην Μεγάλη Οθόνη πέραν του Ατλαντικού. Ο σκηνοθέτης που έβαλε το έργο ΧΙΡΟΣΙΜΑ , ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ στο top 10 όλων των εποχών, και μάγεψε με το αριστουργηματικό ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΜΑΡΙΕΝΜΠΑΝΤ είναι παρών και δεν διστάζει να διαγωνισθεί και να κερδίσει Α' βραβείο σκηνοθεσίας στη Βενετσιάνικη Biennale, ακόμα και τώρα που δεν έχει σε κανέναν τίποτα να αποδείξει.

Οι ηθοποιοί της ταινίας έχουν ξαναβρεθεί πολλές φορές στις ταινίες του, με αυτόν το τρόπο τους νοιώθει σαν οικογένεια και εμπνέεται δημιουργικά από την αύρα τους. Έτσι όχι μόνο δείχνουν κινηματογραφική οικειότητα αλλά είναι πρακτικά, μια "ομάδα", δεμένη πολύ καλά μεταξύ της.

[ΒΡΑΒΕΙΑ: ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΚΑΙ Α΄ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ (ΛΩΡΑ ΜΟΡΑΝΤΕ), ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ 2006.
Η ΤΑΙΝΙΑ ΗΤΑΝ ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΓΙΑ 9 ΣΕΖΑΡ]


Κυκλοφορία: 19/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

SUNSHINE του Ντάνι Μπόιλ [5/10]

SUNSHINE
του Ντάνι Μπόιλ

Solaris ... Light


Υπόθεση: O Ντάνι Μπόιλ ενώνει και πάλι δυνάμεις με το συγγραφέα των "The Beach" και "28 Days Later" Άλεξ Γκάρλαντ και επιστρατεύει μερικούς σημαντικούς ανερχόμενους ηθοποιούς της παγκόσμιας κινηματογραφίας για ένα υπερσύγχρονο, εντυπωσιακό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας. Βρισκόμαστε στο έτος 2057. Ο ήλιος πεθαίνει και μαζί του πεθαίνει και η ανθρώπινη ζωή. Μοναδική και τελευταία ελπίδα αποτελεί ένα πλήρωμα οκτώ ανδρών και γυναικών. Η ομάδα ταξιδεύει στον Ήλιο έχοντας μαζί της ένα μηχάνημα που θα εμφυσήσει και πάλι ζωή στον εξασθενημένο αστέρα. Στα βάθη του διαστήματος και χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας με τη Γη, με την αποστολή να εξελίσσεται, οι ήρωες θα πρέπει να παλέψουν όχι μόνο για τη ζωή τους και το μέλλον της Γης, αλλά, το σημαντικότερο, για την πνευματική τους ακεραιότητα.

Κριτική:
Κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, μεταφυσική κατάνυξη σε επιστημονική βάση και πρακτική κινούν το διαστημικό σκάφος της "Ζωής".

Η ζωή στη Γη που προέρχεται από τον Ήλιο κινδυνεύει, όμως κινηματογραφική αδεία , οι ήρωές μας θα προσπαθήσουν να πετύχουν το θαύμα , με οποιοδήποτε τίμημα και θυσία.
Θα το καταφέρουν; Χωρίς ... απώλειες;

Το φινάλε σεναριακά στέκει, σκηνοθετικά όμως είναι "μια τρύπα στο ...διάστημα" με την ευκολία που αποδόθηκε !

Κρίμα στις αρχικές μας προσδοκίες ενός ομολογουμένως πολύ ταλαντούχου σκηνοθέτη.
Θέλουμε να μείνουμε με τις εντυπώσεις της "υπόγειας ατμόσφαιρας" και της διαδρομής στο ταξίδι του Ίκαρος ΙΙ" προτού φτάσει στον ... τελικό προορισμό του...


Κυκλοφορία: 19/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

ΟΙ ΧΑΡΛΕΑΔΕΣ του Γουόλτ Μπέκερ [1/10]

WILD HOGS
του Γουόλτ Μπέκερ

οι ...ηντάρηδες μηχανόβιοι του ...Κολωνακίου αναπολούν την χρυσή εποχή του easy rider

Υπόθεση: Το μόνο που χρειάζεται για ένα συναρπαστικό ταξίδι είναι μία καλά γυαλισμένη χάρλεϊ, μία δυνατή παρέα και πολλά.... κότσια. Ίσως περισσότερα από αυτά που διέθετε μία παρέα τεσσάρων φίλων, που – κάτι η κρίση της μέσης ηλικίας, κάτι η βαρετή επαρχία- ψάχνονταν για περιπέτεια. Ξεκινούν λοιπόν για ένα μεγάλο ταξίδι στον δρόμο με τις μηχανές τους, μάλλον χωρίς να έχουν εκτιμήσει καλά τις δυνάμεις τους... Όταν συναντήσουν μία αληθινή συμμορία μοτοσικλετιστών από το Νέο Μεξικό, τους ‘Ντελ Φούεγκος’, καταλαβαίνουν πόσο παράτολμο ήταν το εγχείρημά τους, ενώ κάποιοι από αυτούς θα έδιναν τα πάντα για να βρεθούν γρήγορα σπίτι!

Κριτική:
Δουλειά να υπάρχει στα studios και στο casting για να μη πεινάνε τα "παιδιά" , και κερδοφορία στο box office της εύπεπτης ψυχαγωγίας.

Χάρτινο σενάριο, προδεδικασμένο από την πρώτη γνωριμία με το "καρό" του πανάκριβου credited cast με ανώδυνες βουτιές και πλατσουρίσματα σε λίμνες του ..γλυκού νερού , "κρυπτολανθάνοντας" ομοφυλοφιλίας και "straight" αναβράζουσας κλιμακτηρίου . Δυστυχώς οι πολύ καλοί ηθοποιοί που πρωταγωνιστούν - και είναι καλοί , εκτός από star - εδώ μοιάζουν πελαγωμένοι και "χαμένοι" στην κρίση ταυτότητας και ρουτίνας της οικογενειακής ευημερίας της φιλήσυχης, μικροαστικά οργανωμένης και αναρχικά δρώσης "μέσης" ...ηλικίας τους. Παράδειγμα ο Τζον Τραβόλτα, έχουμε να δούμε τόσο "γελοία" υποκριτική του ταύτιση από την εποχή του Grease ... Εμ δε φταίει ο ίδιος , αλλά ο άπειρος και εντελώς ακδημαϊκότατος σκηνοθέτης που δεν τον "σήκωσε από τ΄αυτί" όπως έκανε στην Ανάστασή του πριν μια ντουζίνα χρόνια ο Κουέντιν.
Και στο πέρασμά του παρασύρει και τον Μέισι και τον Άλλεν και τον Λιότα όσο η "αδρεναλίνη" που τους δραστηριοποιούσε στο παρελθόν καίει "φλάντζα" σήμερα. Οι χοντροκομμένες "πλάκες" δεν έχουν καμμία σχέση με την ιδιοσυγκρασία ενός original slapstick - άλλωστε δεν το περιμέναμε - και οι πρωταγωνιστές κάθε άλλο παρά "κωμικοί" ηθοποιοί ...φημίζονται ότι είναι - προ της αποδείξεως του αντιθέτου - και τα gangs είναι εντελώς ξεπερασμένα εκτός από τη "σύγχρονη πινελιά" που ανέφερα παραπάνω, δηλ. τον εμπλουτισμό του με το gay ουράνιο τόξο που ανέτειλε για τα καλά στο Los Angeles.

Βέβαια για όσους επιμένουν να τη δουν στη μεγάλη οθόνη , θα θυμηθούν ίσως τις χειρότερες στιγμές στο Hollywood την δεκαετία των '80'ς. Πάντως για τα πιτσιρίκια υπάρχει άφθονο "διδακτικό" στυλ με ανακούφιση για τις ενοχές του ανθρώπου στον σύγχρονο τρόπο ζωής και με την διαφημιζόμενη απόδραση ενός πρώην easy rider σε εμμηνόπαυση πάνω σε μιά αγχολυτική Harley..., τίγκα στην τεστοστερόνη !

Πανάξια για το χρυσό ..βατόμουρο του 2007, και μία τελευταία οδηγία προς επίδοξους "easy χαρλεάδες ... της πολυθρόνας" , αν γελάτε καθημερινά στη ζωή σας για πάνω από 2 ώρες , θα βρείτε στην ταινία τον "γιατρό" σας και δεν θα έχετε κουράγιο ούτε για ένα σκάσιμο στο χείλι (εκτός κι αν προέλθει από το πολύ αλάτι του pop corn), αν όμως δυσκολεύεστε να γελάσετε γενικώς, κινδυνεύετε βλέποντας την "χαζομάρα" από μία ημιπαραλυσία της άνω γνάθου, ενώ τέλος αν είστε σε φάση κατάθλιψης και έχετε να γελάσετε πάνω από μήνα, θα "ξεραθείτε" ... από την ασυμάζευτη κωμικοτραγική βλακεία!


Κυκλοφορία: 19/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Η ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΞΕΝΟΥ του Τζέιμς Φόλεϊ [6/10] - PERFECT STRANGER

PERFECT STRANGER
του Τζέιμς Φόλεϊ

Η αποπλάνηση ενός
... chatroom

Υπόθεση: Όταν η ρεπόρτερ Ροβίνα Πρινς μαθαίνει ότι η δολοφονία μίας φίλης της μπορεί να συνδέεται με τον Χάρισον Χιλ, διευθυντή της μεγαλύτερης διαφημιστικής εταιρείας στη Νέα Υόρκη, αρχίζει να ερευνά μυστικά την υπόθεση, με τη βοήθεια του συνεργάτη της, Μάιλς. Υποδυόμενη την Κάθριν, μια προσωρινή υπάλληλο στο γραφείο του Χιλ, και ταυτόχρονα την Βερόνικα, μια κοπέλα με την οποία ο Χιλ φλερτάρει στο Ίντερνετ, η Ροβίνα αρχίζει να περικυκλώνει το "θήραμά" της, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι δεν είναι η μόνη που αλλάζει ταυτότητες... Γιατί, όσο πιο κοντά πλησιάζεις στην αλήθεια, τόσο περισσότερο καταλαβαίνεις μέχρι πού θα έφτανε κάποιος για να την προστατεύσει...


Κριτική:
Ένα ψυχολογικό θρίλλερ νέας γενιάς ή η εξέλιξη των φιλμ νουάρ από τις παραδοσιακές βάσεις των ασπρόμαυρων αποχρώσεων και την κλασική φόρμα ανάπτυξης στο hitech περιβάλλον της εντελώς digital εποχής μας;
Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται , διατείνεται σκηνοθέτης και σεναριογράφος, μυστικά και διαφήμιση έχουν κοινά στοιχεία όταν προασπίζονται τις αλήθειες, με ... ψέμματα !

Λοιπόν, η Χάλε Μπέρι ήταν απίστευτα - και απρόσμενα ! - καλή, ο Μπρους Γουίλις , τυπικός και συνήθης σε τέτοιου είδου χαρακτήρες όσο και προβλέψιμος όσο ήταν στα νιάτα του (!) και το κυριότερο η υπόθεση της ταινίας , το σενάριο ήταν ενδιαφέρον, "σφιχτό", με σασπένς και αγωνία, πολύ καλό τάιμινγκ , μυστήριο και αρκετά καλή όσο και τυποποιημένη, αίσθηση χιούμορ.

Με λίγα λόγια το σενάριο , ζωηρό και έξυπνο στήριξε τις προύποθέσεις ίντριγκας και αληθοφανούς πλοκής. Οι διάλογοι αρκετά ρεαλιστικοί και χαριτωμένοι, αποδόθηκαν στο μέγιστο από το καστ, λιτά και μετρημένα , χωρίς κραυγαλεότητες άλλων "θρίλλερ".

Ίσως μάλιστα να γίνει και σημείο αναφοράς συνολικά σαν φιλμ στο είδος του, αν και στο εξωτερικό η ερμηνεία της Χάλε Μπέρυ θεωρήθηκε από κάποιους "αστεία", με αποτέλεσμα να μην πάρει στο σύνολό του πολύ καλές κριτικές.

Για μας μειονέκτημα ήταν ο ρόλος του Μάιλς (Τζιοβάνι Ρίμπιζι), καθώς δεν υποστηρίχθηκε από τον συγγραφέα του σεναρίου στην ανάπτυξη της πλοκής, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν κάποια "κενά" της παρουσίας του στην ανάπτυξη του φιλμ και ερωτήματα χωρία απάντηση κυρίως στο τέλος.

Βεβαίως δεν λείπει και η έκπληξη για τον ένοχο που μαθαίνει κανείς στο τέλος άλλα και ένας υποτυπώδης "αντι-ηρωισμός" που εκμαιεύεται από την υπόθεση σε γενικές γραμμές.

Έτσι η ταινία συνοπτικά μιλάει για τα μυστικά που έχουμε , μοιραζόμαστε και μπορούμε να κάνουμε το παν για να τα προστατεύσουμε ! Το που μπορούμε να φτάσουμε είναι προβλέψιμο, για κάποιους! όχι όμως και για το "πρόσωπο", καθώς υπάρχουν αρκετά σημεία αντιπερισπασμού και αποπροσανατολισμού που σίγουρα σε αφήνει αρκετή ώρα με την αγωνία της ανακάλυψης του θύτη...

Και όταν μάλιστα στην υπόθεση μπλέκουν ιδιωτικοί αστυνομκοί, ντεντέκτιβ και ερευνητές δημοσιογράφοι τότε τα πράγματα μπλέκουν σε ένα κουβάρι θυμίζοντας ενίοτε και τις καλές μέρες του "φιλμ νουάρ" των '50'ς με άλλα μέτρα και σταθμά βεβαίως.


[BAD GUY's english review]



Η ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΞΕΝΟΥ
by James Foley

A new generation psycho thriller;

Plot: Rowena (Halle Berry) is an investigative reporter who has perfected the art of exposing other people's secrets. So when childhood friend Grace Clayton, who was having an affair with married advertising executive Harrison (Bruce Willis), turns up murdered, Rowena is determined to find the truth. Thanks to her associate, tech-savvy Miles (Giovanni Ribisi), Rowena gains access to Grace's e-mail and learns that Grace was threatening to go to Hill's wife. Armed with that knowledge, Rowena goes undercover and becomes the perfect stranger – first as a temp, Katherine, in Hill's advertising agency, and then as Rocketgirl aka Veronica, another one of his online paramours. She watches the unsuspecting Hill from all sides, taking note of his wife doing the same. This is a man with an appetite for power, a weakness for women, and a wife on alert. But in exposing Hill's secrets Ro unwittingly discovers a connection between Grace and two significant people in her life; her boyfriend, Cameron (Gary Dourdan) and her best friend, Miles, leaving her feeling confused, betrayed, and with no one to trust on this journey. The closer Ro gets to the truth, the more we begin to ask:

What was this secret Grace had?
And why would someone kill to protect it?
In a film about secrets and advertising, not everything is as it seems.

Review:
Well, Halle Berry was incredible good, Bruce is a standard and predictable as he was in his youth (!) the plot was very interesting, with suspense, good - timing, agony , mystery and a lovely sense of humor. Very bright and smart script, cute dialogged.
The only disadvantages i found was the role of "Miles" - it was not very well supported by the script writer or the director and had "voidness" in some scenes to the end.

Of course there is also a good surprise about the guilty person and the anti- hero ism (;) that script declares in general manner...


Κυκλοφορία: 19/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

ΛΑΘΟΣ ΠΙΣΤΗ του Ροσντί Ζεμ [2/10]

BAD FAITH / MAUVAISE FOI
του Ροσντί Ζεμ

εβραία αγάπησε ... μουσουλμάνο, έχει κανείς ...αντίρρηση;

Υπόθεση: Η Clara είναι Εβραία, ο Ismael Άραβας. Ένα ευτυχισμένο και αρμονικό ζευγάρι. Ο Ismael, καθηγητής μουσικής, δέχεται τα πράγματα όπως τα φέρνει η ζωή. Δεν του αρέσει καθόλου να βγαίνει μπροστά, να παίρνει αποφάσεις ή να εκφράζεται κατηγορηματικά. Η Clara, από τη μεριά της, εργάζεται σε ένα ιατρικό κέντρο, στην ψυχοκινητική αποκατάσταση για θύματα ατυχημάτων. Έχει έντονη προσωπικότητα και δεν της αρέσει να της υποδεικνύουν ποιον δρόμο να ακολουθήσει. Κάποιο πρωί, η Clara ανακαλύπτει πως είναι έγκυος από τον Ismael. Είναι το ωραιότερο πράγμα που θα μπορούσε να τους συμβεί…


Κριτική:
Ταινία με απορίας άξιον ποιά κριτήρια και διαπιστευτήρια δικαιολόγησαν την έξοδό της στην Μεγάλη Οθόνη. Είπαμε για τις χαζοαμερικανιές, αλλά και η Ευρώπη με οδηγό την Γαλλία και ουραγό την Ελλάδα δεν πάει πίσω !

Τουλάχιστον να βλεπόταν και να διέφερε από ένα τηλεοπτικό σήριαλ...

Όταν βλέπουμε σεναριογράφους να καταπιάνονται με τις πλέον απιθανότητες συμβίωσης, αυτομάτως δίνουν στους σκηνοθέτες τους το δικαίωμα να "πιάσουν την καλή" εκμεταλλευόμενοι την επικαιρότητα και τις τοπικές καταστάσεις μιας κοινωνίας στο χείλος της αυτοκαταστροφής, με την εύκολη δικαιολογία ενός δήθεν αντιρατσιστικού μηνύματος στην ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της παγκοσμιοποίησης

Κι όμως η επιβίωση εξαρτάται από τέτοιες απιθανότητες, και κουτσομπολιά τηλεπληξίας...

Σε ένα παρόμοιο θέμα ο Κεν Λόυτς πριν τρία χρόνια ήταν σκάλες ανώτερος με το "ΕΝΑ ΤΡΥΦΕΡΟ ΦΙΛΙ" (2004) που προτείνω να το δείτε στο DVD αντί αυτού του γαλλικού ανοσιουργήματος...


Κυκλοφορία: 19/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

ΟΙ ΔΕΚΑ ΠΛΗΓΕΣ του Στίβεν Χόπκινς [2/10]

THE REAPING

του Στίβεν Χόπκινς

οι δέκα πληγές ...του Hollywood !

Υπόθεση: Η Κάθριν Γουίντερ (Χίλαρι Σουάνκ) δεν πιστεύει στα θαύματα – πιστέυει μόνο στα πραγματικά γεγονότα. Ήταν ιεραπόστολος, έχει όμως αφήσει για πάντα αυτό το κομμάτι της ζωής της πίσω της, μετά τον αναπάντεχο θάνατο της κόρης της και του συζύγου της κατά τη διάρκεια μίας ιεραποστολικής αποστολής στο Σουδάν. Πλέον ψάχνει τις απατησεις όχι στην προσευχή, αλλά στην επιστημονική έρευνα. Ως πανεπιστημιακή καθηγήτρια, έχει γίνει ιδειαίτερα γνωστή στο να απομυθοποιεί γεγονότα που παρουσιάζονται ως θαύματα. Έτσι, συχνά τη φωνάζουν από μέρη σε όλον τον κόσμο, ώστε να δει από κοντά αγάλματα που κλαίνε, σημάδια που μοιάζουν με μορφές αγίων και παλάμες που ματώνουν.
Και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει «θεϊκό» μυστήριο που να μην έχει λύσει.

Αλλά όταν ένας καθηγητής μία μικρής πόλης, ο Νταγκ Μπλάκγουελ (Ντέιβιντ Μόρισεϊ) αναζητά τη βοήθειά της καθώς μία σειρά από παράξενα γεγονότα συμβαίνουν και υπότιθεται ότι τα έχει στείλει ο Θεός, η Κάθριν και ο συνεργάτης της Μπεν (Ίντρις Έλμπα) καταλαβαίνουν ότι καμία φορά τα θαύματα μπορεί να είναι ιδιαίτερα παραπλανητικά και η γραμμή που χωρίζει την πίστη από την προκατάληψη είναι επικίνδυνα λεπτή.
Κρυμμένη μέσα στο δάσος και στους βάλτους της Λουιζιάνα, η Χέιβεν είναι μία πόλη όπου οι κανόνες της λογικής φαίνεται να ξαναγράφονται. Ένα παιδί έχει πεθάνει και το ποτάμι έχει γίνει κατακόκκινο, και αυτό είναι μόνο η αρχή για αυτό που φαίνεται ότι είναι η επανάληψη των δέκα βιβλικών πληγών που έχουν χτυπήσει την πόλη.
Για πρώτη φορά στην επαγγελματική της καριέρα, η Κάθριν δεν μπορεί να εξηγήσει αυτά τα φαινόμενα μέσω της επιστήμης. Οι κάτοικοι της πόλης πιστεύουν ότι ένα αινιγματικό παιδί που ονομάζεται Λόρεν ΜακΚόνελ (Άνα Σοφία Ρομπ) έχει ρίξει την οργή του Θεού στις πόρτες τους αλλά αυτό που εκείνοι θεωρούν ως τον προάγγελο του κακού, η Κάθριν πιστεύει ότι είναι απλά ένα παραπλανημένο παιδί που χρειάζεται τη βοήθειά της. Όσο περισσότερο βυθίζεται στο σκοτεινή αυτή ιστορία, όλο και περισσότερο ανακαλύπτει το δικό της ρόλο στη συνομωσία που απειλεί να βυθίσει τον κόσμο στο σκοτάδι.

Κριτική:
Αν μπορούσα να την χαρακτηρίσω κακή, θα το έκανα πολύ εύκολα, όμως έχω ξαναπεί πως δεν υπάρχει "άσπρο" και "μαύρο" στην Τέχνη. Μιλάμε για αφηρημένα πράγματα, δεν αναφερόμαστε σε πρόσωπα, ούτως ή άλλως κάθε ιστορία και σενάριο έχει ενδιαφέρον εκ προοιμίου, είτε για τη δόξα είτε την αυτοϊκανοποίηση είτε για το χρήμα - να πλασάρεις ένα προϊόν αναλώσιμο προς πώληση για καθαρά εμπορικούς λόγους, λόγους επιβίωσης ίσως.

Δεν κατακρίνουμε το σύστημα παραγωγής τέτοιων ταινιών. Το αποτέλεσμα μονάχα και το μεταφυσικό (!) ερωτηματικό σε τι άραγε ωφελεί;
Μόνο και μόνο για τα παραθρησκευτικά μηνύματα και τις απαντήσεις που δίνονται δεν μπορούμε να το δικαιολογήσουμε θετικά αλλά ούτε και να το προτείνουμε στους ... φίλους του είδους που έχουν δει τουλάχιστον τα: ΕΞΟΡΚΙΣΤΗΣ, ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ ΡΟΖΑΜΑΡΙ, Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ κλπ.

Στην προκειμένη περίπτωση κανείς δεν ωφελείται εκτός από την Παραγωγή και τους συντελεστές της ταινίας. Άπατη κυριολεκτικά και στο US Box Office, παρά το μεγάλο όνομα και τη χάρη της πολύ καλής Χίλαρι Σουόνκ σε αντίθεση με έναν κατά βάση τηλεοπτικό σκηνοθέτη, άγνωστο και άσφαιρο και εντελώς ακατάλληλο για hollywood movies !

Άν θέλετε πραγματικά να τρομάξετε βλέποντας ένα καλοστημένο θρίλερ με πλοκή, ίντριγκα, αγωνία, σασπένς και φόβο σε όλη την διάρκειά του , δεν έχετε παρά να κλείσετε τα μάτια και να ονειρευτείτε έναν "εφιάλτη"...


Κυκλοφορία: 19/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2007

ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ της Κάτια Φον Γκάρνιερ [2/10]

ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ
BLOOD AND CHOCOLATE
της Κάτια Φον Γκάρνιερ

Υπόθεση: O Ολιβιέ Μαρτίνεζ ("Κλεμμένες Ζωές", "S.W.A.T") και η Άγκνες Μπρούκνερ θα γίνουν... λυκάνθρωποι για τις ανάγκες αυτής της πρωτότυπης περιπέτειας, από τους παραγωγούς του "Underworld", που συνδυάζει τον τρόμο με τη φαντασία και τον ρομαντισμό! Το φιλμ βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Ανέτ Κέρτις Κλάουζε.

Η νεαρή λυκάνθρωπος Βίβιαν προσπαθούσε όλη της τη ζωή να κρύψει την "τρομακτική" της καταγωγή. Τώρα όμως καλείται να επιλέξει ανάμεσα στο ανθρώπινο είδος και στην οικογένειά της, όταν ο έρωτάς της για έναν νεαρό Αμερικανό απειλεί να αποκαλύψει το φοβερό της μυστικό. Με το σκοτάδι να πλησιάζει και την πανσέληνο να εξουσιάζει τον μυστηριώδη ουρανό της Πράγας, οι βρικόλακες διψούν για ανθρώπινο αίμα. Η Βίβιαν θα πρέπει να αντισταθεί στην καταγωγή της και να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις της για να σώσει τον αγαπημένο της. Θα τα καταφέρει;

Κριτική:
Για DVD και αν...

Το μόνο θετικό η αντιμετώπιση του μύθου των Λυκανθρώπων , από τη σκηνοθέτιδα της ταινίας, Κάτια Φον Γκάρνιερ, και η παρουσίασή τους όχι ως ανθρωπόμορφα ή λυκανθρώπινα "Τέρατα" αλλά ως αυτοί που αλλάζουν μορφή, δαίμονες, loup garoux (λυκάνθρωποι) - άνθρωποι που μεταμορφώνονται πλήρως σε Λύκους !

Κατά τα άλλα το κλισέ δεν ξεφεύγει από τα συνηθισμένα του είδους, αλλά "Τρόμο" μην περιμένετε να δείτε, ούτε αγωνία θρίλλερ κλπ. Όλα έχουν γνωστή αρχή, μέση και τέλος. Επίσης η πανέμορφη ηρωίδα loup garoux (Άγκνες Μπρούκνερ) έχει σχέση περισσότερη με τα σοκολατάκια παρά με το αίμα ... κάτι που δικαιολογεί τον τίτλο της ταινίας μεν αλλά αφαιρεί πόνους από την ατμοσφαιρικότητα ενός horror movie!

Και εν κατακλείδει στο τελικό του μέρος μοιάζει με Ταξιδιωτική οδηγία made in US για την Ρουμανία ότι και για την Σλοβακία, στο Hostel. Με λίγα λόγια κρυπτορατσιστικό, θέλουν έτσι και αλλιώς κάποιοι να θυμούνται περισσότερο την χώρα αυτή πέριξ της Τρανσυλβανίας και το Κάστρο του Κόμη Ανασκαλοπιστή... , βάλτε τώρα και τους Λυκανθρώπους και βγάλτε συμπέρασμα.


Κυκλοφορία: 12/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

ΦΛΑΝΔΡΑ του Μπρούνο Ντυμόντ [7/10]

ΦΛΑΝΔΡΑ
FLANDRES

του Μπρούνο Ντυμόντ

Υπόθεση: Φλάνδρα: Η περιοχή στα βόρεια της Γαλλίας στα σύνορα με το Βέλγιο όπου διαδραματίστηκαν μερικές από τις σκληρότερες μάχες στη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου.
Στη Φλάνδρα ζει ο εικοσιπεντάχρονος Ντεμεστέρ, σε μια αγροτική περιοχή όπου οι ημέρες κυλούν υπερβολικά ήσυχα. Ασχολείται με το κτήμα του και η μόνη του διασκέδαση είναι οι μεγάλοι περίπατοι στα αχανή λιβάδια, παρέα με την παιδική του φίλη Μπαρμπέρ. Ο Ντεμεστέρ, όπως και οι πιο πολλοί φίλοι του, είναι ερωτευμένος μαζί της. Την αγαπά κρυφά και οδυνηρά αλλά είναι αναγκασμένος να αρκείται στα λίγα που του προσφέρει. Βασανισμένος από τον αδιέξοδο έρωτα και μην αντέχοντας άλλο την ακινησία, αποφασίζει να καταταχθεί μισθοφόρος. Μαζί με άλλους συνομήλικους και φίλους, φεύγει προς ένα μακρινό μέτωπο κάπου στη Μέση Ανατολή. Ο πόλεμος, η βαρβαρότητα, η συναδελφικότητα και ο φόβος του θανάτου, μετατρέπουν τον Ντεμεστέρ σε αληθινό μαχητή.

Πίσω στη Φλάνδρα, η Μπαρμπέρ είναι μόνη, αποπροσανατολισμένη και βυθισμένη στην ανία. Περιμένει με αγωνία τους φίλους της να επιστρέψουν. Όταν ο Ντεμεστέρ τα καταφέρνει και γυρίζει πίσω, προσπαθεί να ξεπεράσει τις απάνθρωπες καταστάσεις που βίωσε στο μέτωπο. Η βαθιά αγάπη του για την Μπαρμπέρ είναι το μόνο που του έχει απομείνει και στο οποίο μπορεί να στηριχτεί. Είναι όμως αρκετή να τον βοηθήσει να ανακτήσει την ισορροπία του;

Κριτική:
Αργοί ρυθμοί, λίγα μονοπλάνα, ρεαλιστικές σκηνές πολέμου λίγα λόγια, πολλά νοήματα.

Για υπομονετικούς θεατές που αξία αποκτά το σύνολο και η διάρκεια του ταξιδιού στην ταινία και όχι τα στιγμιότυπα της φρικαλεότητας ενός πολέμου.

Οι λίγοι διάλογοι, τονίζουν ότι θα έλεγαν τα στόματα με περισσότερη ένταση και φόρτιση. Η λιτότητα των μέσων κυριαρχεί και η οικονομία στην αφήγηση δεν αφαιρεί στο ελάχιστο την περιεκτικότητά της.

Για συνειδητοποιημένους σινεφίλ με γερή δόση αντοχής σε κάθε φιλότεχνο πειραματισμό και πρωτοποριακή ανοχή στην "διαφορετική" γραφή και τον κινηματογραφικό μινιμαλισμό.

Ταινία για αναζητήσεις του μυαλού και τροφής στη σκέψη από την εικόνα που ζωγραφίζεται πλάνο με πλάνο με καθαρά ευρωπαϊκό στυλ και χαμηλούς τόνους. Η συγκίνηση παρ' όλα αυτά δε λείπει όπως και ο έρωτας που κυριαρχεί στο μυαλό και τις πράξεις του κεντρικού ήρωα.

Οι ερωτικές σκηνές είναι ωμές και καθόλου ωραιοποιημένες , γι΄αυτό και έχουν ξεχωριστή δυναμική και προκαλούν.

Είναι όπως θα την περίμενε κάποιος σοβαρός θεατής, ίσως περισσότερο "βαριά" και λιγότερο αισόδοξη.

Όσον αφορά καθ' αυτό το περιεχόμενο , με την εκμετάλλευση κάθε αντι - πολεμικής κραυγής και αντιμιλιταριστικής κορώνας, σου μεταδίδει αφελή και ξεπερασμένα μηνύματα τύπου προπαγάνδας "make love not war" !

Το σινεμά του Ντυμόντ δεν είναι για όλους, προϋποθέτει κινηματογραφική παιδεία από το κοινό, επίδειξη σινεφιλικού χαρακτήρα και ποιητική διάθεση πάνω απ' όλα!


Κυκλοφορία: 12/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

ΒΑΜΜΕΝΟ ΠΕΠΛΟ του Τζον Κάραν [5/10]

ΒΑΜΜΕΝΟ ΠΕΠΛΟ
THE PAINTED VEIL

του Τζον Κάραν

Υπόθεση: Η Κίτι είναι μια κακομαθημένη κοπέλα της ανώτερης τάξης του Λονδίνου του 1920, η οποία παντρεύεται ένα γιατρό, τον Γουόλτερ. Όταν εκείνος ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του τον απατά, της αφήνει το περιθώριο να διαλέξει, είτε να επιστρέψει στο σπίτι της είτε να πάει να τον βοηθήσει στο δύσκολο έργο του στην Κίνα. Τελικά, αποφασίζει να τον ακολουθήσει και φτάνουν σε μια περιοχή που μαστίζεται από επιδημία χολέρας. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική από ότι η ίδια πίστευε και η κατάσταση χειροτερεύει περισσότερο, όταν ο Γουόλτερ προσβάλλεται από το θανατηφόρο ιό. Τα γεγονότα ωθούν την Κίτι να αλλάξει στάση σε σχέση με τη ζωή της και τα πιστεύω της. Το The Painted Veil αποτελεί διασκευή μιας ταινίας του 1937, στην οποία πρωταγωνιστούσε η Γκρέτα Γκάρμπο. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι Έντουαρτ Νόρτον και Ναόμι Γουάτς.

Κριτική:
Θετικά: Ερμηνείες των Ναόμι Γουότς (κυρίως) και Έντουαρντ Νόρτον

Παραγωγή: Ναόμι Γουότς και Έντουαρντ Νόρτον !

Σενάριο: βασισμένο σε νουβέλα του Σόμερσετ Μομ, του πιό ακριβοπληρωμένου συγγραφέα τη δεκαετία του '30...

Μουσική επένδυση: Αλεξάντρ Ντεσπλάτ (τον θυμάστε από τη ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ του Φρίαρς πέρσι, Firewall, Syriana κλπ.) χωρίς κάτι το εντυπωσιακό σαν μοτίβο αν το συγκρίνεις με το απόλυτο θεϊκό Fountain του Κλιντ Μάνσελ μοιάζει με "ανέκδοτο" σε ανελκυστήρα εμπορικού κέντρου τύπου TheMall.

Αρνητικά: όλα τα υπόλοιπα και κυρίως η βαριεστημένη και γλυκανάλατη σκηνοθεσία του Κάρραν που στην ουσία τον "βρήκαν στις μικρές αγγελίες του Σωματείου" και του ανέθεσαν να κάνει μία τυπική αφηγηματική σχεδόν τηλεοπτική μίνι σειρά , κάτι ανάμεσα σε BBC και "Άγγλου Ασθενή" οι Παραγωγοί Νόρτον και Γουότς.
Σε καμία περίπτωση ο σκηνοθέτης δεν δείχνει να έχει άποψη παρ' ότι νέος και ταλαντούχος, δε ρισκάρει γιατί απλούστατα είναι "διορισμένος" από το Hollywood System που τον έχρισε director διεκπεραίωσης !

Στο σύνολο μία μέτρια ταινία, που θα βλεπόταν καλύτερα ίσως από ένα DVD ή σε κάποια ειδική προβολή ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος...


Κυκλοφορία: 12/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Ο ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ του Αντουάν Φουκουά [7/10]

Ο ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ
SHOOTER
του Αντουάν Φουκουά

Υπόθεση: Ένας σκοπευτής που έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση μετά την αποτυχία μιας αποστολής, πείθεται και επαναδραστηριοποιείται προκειμένου να αποτρέψει τη δολοφονία του Προέδρου των Η.Π.Α.. Όμως τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται και, ξαφνικά, βρίσκεται κατηγορούμενος για τη δολοφονία που προσπαθούσε να αποτρέψει. Κυνηγημένος, δίχως να μπορεί να εμπιστευτεί κάποιον, προσπαθεί αφενός να επιβιώσει και αφετέρου να βρει τον πραγματικό δολοφόνο αλλά και εκείνον που τον πρόδωσε...

Κριτική:
Από τις καλύτερες περιπέτειες που έχουν βγει τα τελευταία χρόνια, μέσα από την ατμόσφαιρα της ταινίας, το σκηνοθετικό στυλ και το εξαιρετικό μυθιστόρημα του Στήβεν Χάντερ, αποκαλύπτεται μια κινηματογραφική δουλειά που μοιάζει με τα δημοφιλή θρίλερ συνομωσίας των 70΄s Τρεις Ημέρες του Κόνδωρα, Πόλλακ αναβιώνοντας τον ρυθμό γραφής τους και της πλούσιας δράσης τους. Άλλωστε το Σαν Φραντσίσκο έχει συνυφασθεί με τέτοιου τύπου περιπέτειες και είναι ο ιδανικός τόπος για δράση.

Οι χαρακτήρες μέσα στο περιβάλλον που κινείται η πλοκή ξεδιπλώνουν όλες τις πτυχές τους, δημιουργώντας στον θεατή την ταύτιση και εγρήγορση. Είναι ανθρώπινοι, έχουν φοβίες και τους αναπαριστούν απολύτως μετρημένα, χωρίς ίχνος υπερβολής. Η γνωστή κλίμακα αυξομείωσης έντασης στο κυνήγι των κατασκευασμένων ενόχων και το κλισέ των σχέσεων θύτη - θύματος βρίσκουν την απόλυτη εφαρμογή τους στο μυθιστόρημα.

Αν και η ταινία περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της πίστης, τιμής και θάρρους που έχουμε δει σε πολλές μπαρούφες, η απόδοση του σεναρίου είναι προσαρμοσμένη και στα σημερινά κοινωνικο-οικονομικά αίτια παραγωγής ετοιμοπόλεμων "ελεύθερων σκοπευτών" και σε συμβολικό επίπεδο. Ο Πρόεδρος άλλωστε είναι γνωστό ότι δεν "κινεί" τα νήματα, και πως οι Υπηρεσίες που βρίσκονται πίσω από αυτόν εκτελούν αφού προγραμματίσουν τη γνωστή στρατηγική τους. Το λύσιμο του κουβαριού αυτού , κινηματογραφικά , είναι σχεδόν άψογο.

Περιττό να πούμε πως για άλλη μία φορά ο Μαρκ Γουόλμπεργκ είναι συγκλονιστικός καθώς και οι υπόλοιποι της ομάδας στέκονται με σεβασμό, έμπνευση και ταλέντο μέσα στην ταινία του Αντουάν Φουκουά. Είναι σίγουρο πως η ταινία θα χορτάσει ιδιαίτερα τους απαιτητικούς του είδους κατ' αρχήν και όχι μόνον...



Κυκλοφορία: 12/4/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2007

ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΚΟΓΙΑ του Μίλος Φόρμαν [5,5/10]

ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΚΟΓΙΑ
GOYA'S GHOSTS
του Μίλος Φόρμαν

Υπόθεση: Ο δημιουργός του "Αμαντέους" Μίλος Φόρμαν επιστρέφει με μια επική υπερπαραγωγή εμπνευσμένη από τα έργα και τις ημέρες του μεγάλου Ισπανού εικαστικού καλλιτέχνη Φρανσίσκο Γκόγια. Τα ταραγμένα χρόνια των Ναπολεόντειων Πολέμων και της ισπανικής Ιεράς Εξέτασης αναβιώνουν μοναδικά μέσα από τις ερμηνείες των Χαβιέ Μπαρντέμ, Στέλαν Σκάρσγκαρντ και Νάταλι Πόρτμαν.

Στην Ισπανία του 1792 με την Καθολική εκκλησία να εξουσιάζει, ο Γκόγια είναι ο δημοφιλέστερος ζωγράφος της χώρας. Όταν η έφηβη μούσα του κατηγορείται ως αιρετική από έναν πονηρό καλόγερο που κινεί τα νήματα πίσω από την Ιερά Εξέταση, ένα μεγάλο σκάνδαλο θα ξεσπάσει που θα θέσει σε κίνδυνο τόσο τη δημιουργικότητα του μεγάλου καλλιτέχνη όσο και την ίδια τη ζωή του.

Η ιδέα για μια ταινία με θέμα τη ζωή του μεγάλου Ισπανού ζωγράφου Φρανσίσκο ντε Γκόγια και την εποχή της Ιεράς Εξέτασης ήταν στο μυαλό του Μίλος Φόρμαν από τα φοιτητικά του χρόνια στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία.
" Το project δεν ξεκίνησε με τον Γκόγια. Αρχισε από τότε που ήμουν φοιτητής: τότε έπεσε στο χέρι μου ένα βιβλίο για την Ισπανική Ιερά Εξέταση και το γεγονός της καταδίκης ενός ανθρώπου που κατηγορήθηκε άδικα. Σκεφτόμουν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν η ραχοκοκαλιά μια θαυμάσιας ιστορίας. Υπήρχαν πολλοί παραλληλισμοί μεταξύ του κομμουνιστικού καθεστώτος και της Ιεράς Εξέτασης. Ηξερα φυσικά ότι μια τέτοια ιστορία δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει υπό το καθεστώς της πατρίδας μου εκείνη την εποχή, λόγος για τον οποίο παράτησα την ιδέα για αρκετά χρόνια" λέει ο σκηνοθέτης.

Κριτική:
Η ταινία αναπαριστά με μεγάλη επιτυχία ένα μικρό μέρος της ιστορίας της Ισπανίας στις αρχές του 19ου αι. όταν οι κατακτητές της ο ένας μετά τον άλλον άφηναν την "σφραγίδα τους", ενώ η πραγματική δύναμη και εξουσία προερχόταν από την Εκκλησία - με την αγαστή συμπαράσταση της Ιεράς Εξέτασης. Δεν πρόκειται για κάποιου είδους "βιογραφική" ταινία του μεγάλου ζωγράφου Γκόγια, ούτε η κινηματογραφική ευκαιρία για ταυτοποίηση του ρόλου από τον Σκάρσγκαρντ, αλλά το πως είδαν τα μάτια του μερικά από τα σπουδαιότερα γεγονότα της ιστορίας στην Ισπανία. Κυρίως ο Φόρμαν εστιάζει στους Γάλλους κατακτητές και στην Ιερά Εξέταση για να κάνει την κριτική το, μέσα από δύο σημαντικά πρόσωπα σε σχέση με τον μεγάλο καλλιτέχνη: την μούσα του και τον ιεροεξεταστή. Έχει επίσης αρκετό ενδιαφέρον να διαπιστώσετε πως η Ισπανία παρουσιάζεται σχεδόν ως μία χώρα οπισθοδρομική , φανατικής θρησκοληψίας, ένα Καθολικό κράτος διεφθαρμένο που αφήνει να αναδυθεί μέσα στην σήψη του, η δύναμη της Ιερά Εξέτασης που έσπειρε τον τρόμο και τον θάνατο. Επίσης γίνεται αξιοσημείωτη αναφορά για τους "ξένους" βασιλιάδες που είχαν την εξουσία εκείνη την εποχή στην χώρα και την εγγενή αδυναμία να υπερασπιστούν την πατρίδα τους.

Ακόμα αποτελεί και μία αλληγορία για τους ανθρώπους που αλλάζουν ιδεολογική θέση ανάλογα με το "πως έρχονται και πάνε τα πράγματα", μία κριτική ματιά στην αξιοπιστία της εξουσίας, της Μοναρχίας, του επεκτατισμού, του Διαφωτισμού και του συντηρητισμού.

Ο ίδιος λέει πως ήταν όνειρό του από μικρός να το πραγματοποιήσει και πως "υπάρχουν πολλοί παραλληλισμοί μεταξύ του κομμουνιστικού καθεστώτος και της Ιεράς Εξέτασης. Ηξερα φυσικά ότι μια τέτοια ιστορία δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει υπό το καθεστώς της πατρίδας μου (κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία) εκείνη την εποχή, λόγος για τον οποίο παράτησα την ιδέα για αρκετά χρόνια" λέει ο σκηνοθέτης Μίλος Φόρμαν.

Επίσης η επιλογή των πιό σημαντικών ιστορικών στιγμών της Ισπανίας και όχι του αυτοκρατορικού ζωγράφου όπως χαρακτηριζόταν ο Γκόγια, ήταν σκηνοθετική αυθαιρεσία, που είχε τον δικό της συμβολισμό με την "αλλαγή της πολιτικής κατάστασης"

Οι ερμηνείες των Μπαρντέμ, Σκάρσγκαρντ πολύ καλές της Πόρτμαν σε μεγαλύτερη ηλικία και ψυχικά διαταραγμένη δεν "πείθει" τόσο, ενώ σε κάποιες μικρές σκηνές μέσα στην ταινία, ένας παρατηρητής θα αναγνώσει πως γίνεται μνεία και αναφορά σε παλιότερες ταινίες του , ΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥ και το ΑΜΑΝΤΕΟΥΣ, χωρίς όμως ποτέ να φτάνει στα επίπεδα των προαναφερθεισών.

Ήταν πάντως αρκετά αναμενόμενη η επιστροφή του , δεν μας απογοήτευσε στο σύνολο κινηματογραφικά αλλά ούτε και μας συμπαρέσυρε μαγευτικά στο ταξίδι του δύο αιώνες πίσω και...

Έμεινα με την αίσθηση ότι μπορούσε περισσότερα... ότι κάτι έμεινε ανολοκλήρωτο τελικά.


Κυκλοφορία: 05/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Ο MR. BEAN ΠΑΕΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ [4,5/10]

Ο MR. BEAN ΠΑΕΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ
MR. BEAN'S HOLIDAY
του Στιβ Μπέντελακ

Υπόθεση: Ένα βροχερό απόγευμα στην Αγγλία, ο Μr Bean κερδίζει το πρώτο βραβείο στη λοταρία που διοργανώνει η Εκκλησία. Το έπαθλο είναι μια εβδομάδα διακοπών στη Νότια Γαλλία και συγκεκριμένα, στην περίφημη, ηλιόλουστη Ριβιέρα, κατά τη διάρκεια του περίφημου φεστιβάλ των Καννών, καθώς και μία βιντεοκάμερα για να καταγράψει το χρονικό των διακοπών του! Από την αρχή του ταξιδιού του, η μια καταστροφή διαδέχεται την άλλη, ιδίως αφότου γνωρίζεται στο τρένο με ένα Ρουμάνο σκηνοθέτη και το 10χρονο γιο του… Οι ονειρικές διακοπές που φανταζόταν ο Mr. Bean μοιάζουν άπιαστο όνειρο αφού, από τη μια στιγμή στην άλλη, μετά από μια σειρά ξεκαρδιστικών παρεξηγήσεων, βρίσκεται κατηγορούμενος ακόμα και για απαγωγή ενώ, και η γνωριμία του με μια νεαρή ηθοποιό, έχει ως αποτέλεσμα να παρευρεθεί, έστω κι ανορθόδοξα, στην πρεμιέρα του Φεστιβάλ των Καννών και να παίξει καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.


Κριτική:
Εξαιρετικός όπως πάντα ο Ρόουαν Άτκινσον, έχει μερικές εμπνευσμένες σκηνές, αλλά περιμέναμε κάτι περισσότερο σαν γνήσιο slapstick (στον δρόμο που χάραξαν οι απίθανοι: Μπάστερ Κήτον, Τσάρλι Τσάπλιν, Λόρελ και Χάρντι, Αφοί Μαρξ και το Τρίο Στούτζες ) γιατί ως γνωστόν η κωμικότητά του κάθε άλλο παρά λεκτική είναι !

Ο χαρακτήρας του Mr. Bean είναι κατά τη γνώμη μου περισσότερος τηλεοπτικός και για σειρά μικρής χρονικής διάρκειας. Εκτός αυτού έχει προ πολλού "λήξει" και οι αστείες γκριμάτσες του είναι σχεδόν απόλυτα προβλέψιμες. Πιο συγκεκριμένα, η ταινία αυτή δεν είναι τίποτα άλλο παρά η περίληψη ενός χρονικού προσωπικών διακοπών που καταγράφεται σε μια οικιακή βιντεοκάμερα, αυτό είναι και το σενάριο, όλα τα άλλα είναι εμβόλιμες καταστάσεις και γραμμένα πάνω στον χαρακτήρα του Mr. Bean, έναν χαρακτήρα προσαρμοσμένο στην αντίληπτική ικανότητα ενός μικρού παιδιού σε ένα αναπτυσσόμενο σώμα ενήλικα άντρα, μία εξέλιξη που φέρνει προς το μινιμαλιστικό και βωβό πορτραίτο του αμίμητου Τζέρυ Λιούις

Το γέλιο βγαίνει πάντως αβίαστα, θυμίζοντας ενίοτε τα μελαγχολικά "περάσματα" του Κου Υλό στις διακοπές του Ζακ Τατί αν και είναι ακριβώς αντίστροφη "αντιγραφή" της και δυσβάσταχτης ελαφρότητας ! Η ταινία εκείνη αφορούσε σε κάποιον που ταξίδεψε 5 λεπτά και έμεινε σε μιά παραλία για μιάμιση ώρα, σε αντίθεση με αυτήν την ταινία που αφορά σε ένα ταξίδι διάρκεια μιάμισης ώρας και παραμονής 5 λεπτών σε μιά παραλία.

Η σκηνή στην πρεμιέρα του Φεστιβάλ Καννών και στη γνωριμία του με την νεαρή ηθοποιό και την αναπάντεχη σύγκρουσή του με τον "σκηνοθέτη Γουίλιαμ Νταφόε" είναι απολαυστική.
Ελπίζουμε πάντως πως δε θα χρειαστεί να ξαναμπεί στην ίδια ταλαιπωρία ο Ρόουαν Άτκινσον στο μέλλον, όπως κάνουν μερικοί καλλιτέχνες που κλείνουν τον "κύκλο" τους στο ναδίρ...


Κυκλοφορία: 08/04/2007


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Λίστα ιστολογίων