Ταινίες

Κριτικές

Box Office

Τελευταία HOT Νέα, Ταινίες, Box Office, Συνεντεύξεις

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2008

Από Ντασέν (επανέκδοση) και Σκορτσέζε, οι νέες ταινίες της εβδομάδας

οι νέες ταινίες της εβδομάδας:
Εκτός από την πολύ φτωχή σε αριθμό ταινιών κυκλοφορία στις σκοτεινές αίθουσες (μια και συνεχίζεται ο ΙΝΤΙΑΝΑ ΤΖΟΟΥΝΣ σε 140 κόπιες, και τα περιθώρια νέων, περιορίζονται δραματικά, σε πολύ περιορισμένη διανομή) υπάρχει και το άκρως ενδιαφέρον αφιέρωμα στη "ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΣΗΜΕΡΑ", αποκλειστικά στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ, από τις 29 Μαίου έως τις 2 Ιουνίου. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου περιλαμβάνει 9 σπάνιες ταινίες και ντοκιμαντέρ για την Μπολιβαριανή Επανάσταση, τον Ούγο Τσάβες και την Βενεζουέλα, για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Επίσης όπως είναι γνωστό, μετά από διαγωνισμό στο site μας, 50 τυχεροί αναγνώστες μας θα το παρακολουθήσουν δωρεάν.
Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά... Σαφώς και υπερέχει έναντι των υπολοίπων το ασπρόμαυρο φιλμ νουάρ του Ζιλ Ντασσέν Η ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΗ, (σε επανέκδοση με νέα κόπια), που γυρίστηκε το 1950 και πρωταγωνιστεί ο Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ - που "έφυγε" και αυτός, φέτος. Η ταινία έχει μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου γιατί πρωτοπορεί συνδυάζοντας δύο στυλ κινηματογράφησης: τον εξπρεσσιονισμό στον φωτισμό και το φιλμ νουάρ. "Υπάρχει μεγάλη δόση συμβολισμού, αλλά και προσωπικά φαντάσματα του Dassin κρυμμένα πίσω από τα σκοτεινά, ανορθόδοξα πλάνα. Ο Richard Widmark ερμηνεύει όπως ποτέ περιτριγυρισμένος από έναν πολυπρόσωπο θίασο δαιμόνων και αγγέλων, ως το προγεγραμμένο τραγικό φινάλε, καθαρτήριο για νεκρούς και ζωντανούς. Μια ταινία σταθμός του είδους της, μια ταινία επίδειξη σκηνοθετικής δεινότητας, ένα σενάριο δαιδαλώδες και υπερβατικό, ένα έργο τέχνης…" του Σταύρου Γανωτή (περισσότερα ΕΔΩ)

Το SHINE A LIGHT του Μάρτιν Σκορτσέζε είναι ένα ντοκιμαντέρ, πλημμυρισμένο από τη μουσική των Rolling Stones, απαθανατίζοντας την ενέργεια και δυναμική της θρυλικής μπάντας. Εκτελεστές παραγωγής στο Shine A Light είναι οι ίδιοι οι Rolling Stones, ο Μικ Τζάγκερ, ο Κιθ Ρίτσαρντς, ο Τσάρλι Γουότς και ο Ρον Γουντ. Το αποτέλεσμα είναι εγγυημένο για τους φίλους της μπάντας, του "βιομηχανοποιημένου ροκ"! Ο Σκορτσέζε, δεν εστιάζει στα "εφέ", ούτε στο παραλήρημα των φαν, ούτε στα εμβόλιμα (ελάχιστα είναι αυτά) φιλμάκια από το αρχείο της θρυλικής ροκ μπάντας αλλά μένει πάνω στα πρόσωπα και τη μουσική πάνω στη σκηνή ... Ένα κινηματογραφημένο live που θα το ζήλευαν πολλοί καλλιτέχνες. "Ένα υπέροχο ροκιουμένταρι από αυτά που μονάχα ένας μεγάλος, και με σεβασμό στο αντικείμενο, δημιουργός μπορεί να κάνει. Θα μπορέσετε να βρείτε ικανοποίηση…" του Σταύρου Γανωτή (περισσότερα ΕΔΩ)

Τα ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΘΑΝΑΤΟΥ, είναι ένα πολύ μέτριο θρίλερ τρόμου που βασίζεται πάνω στον "ασιατικό μεταφυσικό τρόμο". Βασικά πρόκειται για ριμέικ μιας Ταιλανδέζικης του 2004. Επειδή όλα συγκλίνουν στην ψυχολογία χωρίς πολύ σκέψη και με ανώδυνο προβληματισμό, το αποτέλεσμα κρίνεται ως άνοστο και άχρωμο σε όλα επίπεδα της παραγωγής του. Δε νομίζω, ότι θα ενθουσιάσει κανέναν, ακόμα και οι φανατικότεροι του είδους, μάλλον θα απογοητευτούν από την πολύ ρηχή και ανέμπνευστη εκτέλεσή του.

Τέλος, το ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ του Πάουλο Μορέλι, το περιμέναμε με πολύ ενδιαφέρον. Τελικώς το μόνο που κάνει η βραζιλιάνικη ταινία, είναι μια στυλιστική επίδειξη, δράσης από την βία και οπλοχρησία των ανήλικων πρωταγωνιστών. Υπάρχει ένας ενθουσιασμός και - λανθάνων - κρυφός θαυμασμός που βγαίνει από την απεικόνιση των εγκληματικών καταστάσεων που ενσωματώνεται στην ψυχολογία από τους κεντρικούς ήρωες. "Μοιραία γίνεται, λόγω θεματολογίας, σύγκριση με την "Πόλη του Θεού" και η εν λόγω ταινία υστερεί αυτής τόσο σε νεύρο, όσο και σκηνοθετική άποψη. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να σας αφήσει ασυγκίνητους η κατάσταση που βιώνουν άνθρωποι μέσα σε αυτόν τον παράλογο και ακήρυχτο πόλεμο, σε μια γωνιά του πλανήτη που θέλουμε να θεωρούμε πολιτισμένη." του Σταύρου Γανωτή (περισσότερα ΕΔΩ)


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Σάββατο, 24 Μαΐου 2008

Οι ΤΑΙΝΙΕΣ του φετινού σας ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Τίποτα καλύτερο από καλοκαιράκι και σινεμά… Θερινό Σινεμά

Ζυγός φέτος ο χρόνος και αυτό σημαίνει αθλητικά γεγονότα. Θα αφήσουμε όμως τους νέους άθλους της εθνικής μας ποδοσφαίρου στο EURO και αυτούς των αθλητών μας στην κινέζικη Ολυμπιάδα να μας στερήσουν την συνεπαγωγή… καλοκαίρι + σινεμά = απόλαυση; Ποτέ των ποτών! Όμως τι καινούργιο ή παλιό υπάρχει για να την κάνει πράξη; Πολλά και διάφορα και όλων των γούστων. Από υπερπαραγωγές (τα blockbuster κατακλύζουν τα τελευταία χρόνια τις θερινές οθόνες), μέχρι θριλεράκια και από ταινίες ποιότητας, μέχρι κλασικά αριστουργήματα. Πάμε λοιπόν και να θυμάστε να πατάτε τα link μας για να βρείτε περισσότερες πληροφορίες…

The Incredible Hulk

Είθισται να ξεκινήσουμε από εκεί που τραβιούνται τα βλέμματα, από τις μεγάλες παραγωγές. Το Καλοκαίρι ξεκινάει με το Sex and the City, την γνωστή τηλεοπτική παρέα των τεσσάρων «κοριτσιών» που κουβαλούν τις ερωτικές νευρώσεις της Νέας Υόρκης. Νωρίς-νωρίς όμως και Ο Απίθανος Χαλκ, ο γνωστός πράσινος σούπερ-ήρωας και η νέα ταινία του M. Night Shyamalan Το Συμβάν, όπου ανατριχιαστικοί θάνατοι συμβαίνουν ανά τον πλανήτη. Ο Ιούλιος ξεκινάει με το περιβόητο μιούζικαλ Mamma Mia! της Phyllida Lloyd. Meryl Streep, Colin Firth, Pierce Brosnan, Stellan Skarsgard και Julie Walters απόλαυσαν τα γυρίσματα στον δικό μας φιλόξενο ήλιο. Ο Christopher Nolan σκηνοθετεί και πάλι Μπάτμαν, αυτήν την φορά το Σκοτεινός Ιππότης, με πολλά διάσημα ονόματα, αλλά κυρίως με αυτό του εκλιπόντα Heath Ledger.

Dark Knight

Τον Αύγουστο το θέαμα συνεχίζεται με το σίκουελ Το Χρονικό της Νάρνια: Πρίγκιπας Κασπιανός , πάλι του Andrew Adamson και το Wanted του ρώσου Timur Bekmabetov, δυναμική ταινία δράσης με Angelina Jolie, James McAvoy, Morgan Freeman, Terence Stamp. Αλλά και ο Σεπτέμβρης ακόμα Καλοκαίρι μυρίζει, γι’ αυτό ετοιμαστείτε και για την νέα Μούμια The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (με Brendan Fraser, αλλά και Jet Li) και Righteous Kill του Jon Avnet, την νέα συνάντηση των Al Pacino-Robert De Niro. Κάπου ενδιάμεσα θα δούμε και το πολυαναμενόμενο φιλμ φαντασίας και ...κωμωδίας Hancock με τον Will Smith.

Mamma Mia!

Πολύ μα πολύ κωμωδία μήπως και χαμογελάσουμε λιγάκι το κατακαλόκαιρο. Τον Λαρς και την Κούκλα του τον έχουμε δει και σας το προτείνουμε ήδη. Η Kristen Bell και ο Jason Segel πρωταγωνιστούν στο Όταν με Παράτησε η Σάρα, για το κοινό της ταινίας Με την Πρώτη. Αρκετά εισιτήρια στις ΗΠΑ για τον Patrick Dempsey και το Θα Κλέψω τη Νύφη. Ο George Clooney παίζει και σκηνοθετεί την αθλητική, νοσταλγική κομεντί Παιχνίδι Χωρίς Κανόνες (κατευθείαν σε DVD). Κομεντί αισθηματική είναι το Σίγουρα, Ίσως με τον Ryan Reynolds. Ο Ben Stiller επιστρέφει δυναμικά με την δική του ταινία Tropic Thunder. Ένας Γάμος Εξπρές με τον δημοφιλή Jason Biggs θα έρθει κάπου στον Αύγουστο. Η πιο αναμενόμενη όμως ίσως να είναι το κατασκοπικό θρίλερ (πλάκα κάνω), κωμωδία Get Smart, με τον Steve Carell στα μονοπάτια του Austin Powers. Τέλος, Helen Hunt, Colin Firth, Bette Midler, Matthew Broderick όλοι μαζί στην κομεντί Then She Found Me.

The Ruins

Πολύ γελάσαμε όμως, καιρός για λίγο θρίλερ. Τα Ερείπια του Carter Smith μας πηγαίνουν σε ένα μυστηριακό και επικίνδυνο τοπίο, στις ζούγκλες του Μεξικό. Ο Σιωπηλός Εφιάλτης είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ με την Jessica Alba και τον Hayden Christensen. Hugh Jackman, Ewan McGregor και Michelle Williams στο θρίλερ αγωνίας Αποπλάνηση του Marcel Langenegger. Νεανικό θρίλερ με την Brittany Snow είναι το Prom Night. Τρόμος από την Ισπανία, πολύ της μόδας, με το Rec των Jose Balaguero, Paco Plaza. Ισπανόφωνο είναι και το Kilometro 31 του Rigoberto Castaneda, που υπόσχεται ρίγη.

Les Chansons d' Amour

Πολλά όμως τα αμερικάνικα, και ποια είναι η απάντηση του παγκόσμιου σινεμά; Το γαλλικό Les Chansons d’ Amour είναι ένα ιδιότυπο μιούζικαλ από τον Christophe Honore, με Louis Garrel και Ludivine Sagnier. Έπαιξε στις Κάνες και κέρδισε Σεζάρ μουσικής. Το Πρώτο Κλάμα είναι ένα ντοκιμαντέρ από την Γαλλία, που εξερευνά το θαύμα της γέννησης. Το Εγχειρίδιο του Έρωτα 2 είναι η συνέχεια της ιταλικής κομεντί του Giovanni Veronesi, μόνο που τώρα παίζει και η Monica Bellucci. Ο Alexei Balabanov σκηνοθετεί το Φορτίο 200, ένα ρώσικο δραματικό θρίλερ, γύρω από τον πόλεμο στο Αφγανιστάν.

Breakfast at Tiffany's

Και τώρα το αγαπημένο μας, οι επανεκδόσεις. Η εταιρία διανομής New Star έχει προγραμματίσει αρκετές ταινίες ικανές να μας χαρίσουν ένα εξαιρετικό Καλοκαίρι. Έξι αριστουργήματα από την Ιαπωνία, από τους Mikio Naruse και Hiroshi Teshigahara, με το Γυναίκα στους Αμμόλοφους του τελευταίου να ξεχωρίζει. Αφιέρωμα στο πρώιμο Woody Allen, μήπως και γελάσει λιγάκι το χειλάκι μας με αληθινό χιούμορ. Τον περιβόητο Άνθρωπο με την Κινηματογραφική Μηχανή του Dziga Vertov, μια ταινία σύμβολο του σινεμά-στιλό, από το 1929. Ακόμα τα πρόσφατα Η Δασκάλα του Πιάνου και Χαμένη Λεωφόρος, που νομίζω πως δεν χρειάζονται συστάσεις. Όμως και η εταιρία Seven στο κόλπο, με αρχή την υπέροχη Γκαρσονιέρα του Billy Wilder. Θα ακολουθήσουν τα Πρόγευμα στο Τίφανις, Σιωπηλός Μάρτυρας, Γυμνοί στον Ήλιο, Οι Φυγάδες του Μιζούρι και Je t’Aime Moi Non Plus, στα οποία έχουμε ήδη αναφερθεί σε παλιότερο άρθρο.

Τι άλλο; Καλή η μπάλα, καλός ο υψηλός αθλητισμός, αλλά πάντα θα υπάρχει η υποψία αναβολικών, κάτι που στο σινεμά είναι εξασφαλισμένο, όχι όμως με την κανονική έννοια…

Σταύρος Γανωτής
του Σταύρου Γανωτή stavros.ganotis@myfilm.gr


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2008

ZABRISKIE POINT του Μικελάντζελο Αντονιόνι [επανέκδοση] [8,5/10]

ZABRISKIE POINT
[ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ]
του Μικελάντζελο Αντονιόνι

Υπόθεση: Το Zabriskie Point είναι η μοναδική ταινία του μεγάλου Ιταλού δημιουργού που γυρίστηκε στην Αμερική. Μέσα από τη χαλαρή ιστορία ενός νεαρού πολιτικοποιημένου ακτιβιστή και της γραμματέως ενός επιχειρηματία, την τυχαία συνάντησή τους, τον έρωτά τους, την περιπλάνησή τους στην έρημο, την δολοφονία του νέου από τους αστυνομικούς και την επιστροφή της ηρωίδας στην καθημερινότητά της, ο Αντονιόνι καταθέτει την δική του ματιά στα ταραγμένα όσο και ανήσυχα sixties στις Η.Π.Α., στην ουτοπία της εξεγερμένης αμερικάνικης νεολαίας, στον διαρκή εφιάλτη της καταναλωτικής κοινωνίας, στην γοητεία της περιπλάνησης στην άγνωστη ήπειρο.

Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Άλλες Πηγές
Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:


Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Φαντασία στην τρομοκρατία…

Τέλη των 1960, αρχές των 1970 και ένα μέρος του αμερικανικού σινεμά βρίσκεται σε επαναστατική διέγερση. Ταινίες σαν το Εστιατόριο της Αλίκης, Ξέγνοιαστος Καβαλάρης, Ιησούς Χριστός Υπέρλαμπρο Άστρο προσπάθησαν να πουν την ιστορία όπως γραφόταν από ένα εσωτερικό κίνημα ανθρώπων, κυρίως νεολαίας, στις ΗΠΑ, που είχαν ξεσηκωθεί μέσα από τα πανεπιστήμια, την εναντίωση τους στην εξουσία και τους θεσμούς, μέσα από την ροκ μουσική, το Γούντστοκ… Ποιος όμως το περίμενε πως το σημαντικότερο, κινηματογραφικά, δείγμα απεικόνισης αυτής της Αμερικής θα το προσέφερε ένας Ιταλός….

Όχι όμως κάποιος Ιταλός, αλλά ο Michelangelo Antonioni. Σαν μάστορας του μοντέρνου και του νεοτερισμού είδε αυτήν την νέα τάση στις ΗΠΑ σαν κάτι το καινό, το ουσιαστικά μεταμοντέρνο, ποπ. Και χωρίς να έχει ιδιαίτερη εμπειρία από αυτήν την μακρινή του χώρα, έπιασε αμέσως τον σφυγμό της. Το Ζαμπρίσκι Πόιντ διαμελίζεται σε τρία μέρη-επίπεδα. Στο πρώτο ο Antonioni αντιλαμβάνεται πως εκτός από τον πόλεμο εξουσίας-λατρών της επανάστασης, υπήρχε και ένας άλλος πόλεμος μέσα στις ΗΠΑ. Αυτός του ενός ανθρώπου έναντι του διπλανού του. Κινηματογραφεί με έναν ψυχεδελικό τρόπο την πόλη, παρουσιάζοντας την σαν ένα υπόκωφο πεδίο μάχης, σαν μια βόμβα που ετοιμάζεται να εκραγεί…

Ο κεντρικός ήρωας, όμως, θα αποδράσει με ένα αεροπλάνο. Από την στιγμή που απογειώνεται και αφήνει το πεδίο μάχης πίσω, μπαίνουν και οι πρώτες νότες μουσικής, νότες που γενικά θα αναζητήσουν μερίδιο δόξας μέσα από την ταινία. Βρισκόμαστε καθοδόν προς το πεδίο ελευθερίας. Ακολουθεί μια σκηνή-παραπομπή στον Χίτσκοκ και οι δύο, πια, ήρωες βρίσκονται σε ένα αρχέτυπο αμερικανικό τόπο, ένα σμιλεμένο από τον Θεό Ζαμπρίσκι Πόιντ. Αγνότητα, απελευθέρωση, χαρά της ζωής, έρωτας, ένα ιδεατό όργιο των νιάτων. Ακούμε την καρδιά της Αμερικής να χτυπά, τώρα που το σώμα είναι ολόγυμνο. Ο Αδάμ και η Εύα στον ερημικό κήπο της Εδέμ και γύρω τους οι άγγελοι….

Όμως ο νόμος έχει άλλη γνώμη και με μια σφαίρα κόβει την καρδιά στα δύο. Η ηρωίδα συνεχίζει την πορεία της, υπνωτισμένη πια, αναζητώντας για εξαγνισμό και εκεί στην ουσία αφήνεται. Από εδώ και πέρα πρωταγωνιστής και πράτων είναι ο ίδιος ο Antonioni και η φαντασία του. Η δική του έννοια δικαιοσύνης και προστασίας του φυσικού πεδίου. Μέσα στο κινηματογραφικό του όνειρο θα γίνει τρομοκράτης και όχι μόνο δεν θα το μετανιώσει, αλλά θα συνεχίσει να καταστρέφει οτιδήποτε σκοτώνει την φυσική αγνότητα. Μια ακόμα βόμβα στα θεμέλια ενός κόσμου που δεν φτιάξαμε, αλλά αναγκαστήκαμε να δεχτούμε.

Κριτική Σύνοψη

Ο Antonioni χτίζει την αληθινή εικόνα της Αμερικής, ακριβώς για να την εκτινάξει στα ουράνια. Μια ταινία πυροτέχνημα, με δάνεια από το σινεμά-βεριτέ και τις γυμνές σκηνές του Γούντστοκ. Ο Ιταλός προτείνει την επιστροφή στις ρίζες μας, κάτι που φοβότανε να κάνει ακόμα και το επαναστατημένο σινεμά της εποχής. Οι δύο ήρωες είναι ένα ιδεατό ζευγάρι Αδάμ-Εύας και ο σκηνοθέτης κρατάει την θέση του ίδιου του Θεού, ακόμα και με την ιδιότητα του οργισμένου δικαίου. Μπορεί σήμερα να μην έχουμε πια πολλά να μας συνδέουν με αυτό το κλίμα απελευθέρωσης των 1960-70, έχουμε όμως τους ίδιους ακριβώς λόγους για να το αναβιώσουμε. Και αν δεν αισθανόμαστε πλέον δυνατοί για κάτι τέτοιο, ας απολαύσουμε εκείνους που το πάλεψαν…

Η Βαθμολογία μου:

Σταύρος Γανωτής
του Σταύρου Γανωτή stavros.ganotis@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:


του Νίκου Νικολαΐδηnikos.nikolaidis@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:


του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

ΙΝΤΙΑΝΑ ΤΖΟΟΥΝΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ του Στίβεν Σπίλμπεργκ [7,5/10]

ΙΝΤΙΑΝΑ ΤΖΟΟΥΝΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ
INDIANA JONES AND THE KINGDOM OF THE CRYSTAL SKULL (INDIANA JONES 4)

του Στίβεν Σπίλμπεργκ

Υπόθεση: Indiana Jones: Ένα όνομα συνώνυμο της απόλυτης περιπέτειας!
Η τριανδρία της επιτυχίας (Χάρισον Φορντ, Στίβεν Σπίλμπεργκ και Τζορτζ Λούκας) ενώνεται και πάλι και μας προσφέρει την πιο συναρπαστική περιπέτεια της χρονιάς!
Αυτή τη φορά βρίσκουμε τον Ιντιάνα Τζόουνς (Χάρισον Φορντ), το γοητευτικό καθηγητή Αρχαιολογίας με το δερμάτινο μπουφάν, το καπέλο και το μαστίγιο, εν έτει 1957, στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, αντιμέτωπο πλέον όχι με Ναζί, αλλά με πράκτορες της τότε Σοβιετικής Ένωσης…
Επιστρέφοντας στο Κολέγιο όπου διδάσκει, ο Ιντιάνα Τζόουνς ενημερώνεται πως, λόγω των ριψοκίνδυνων δραστηριοτήτων του, ο Πρύτανης δέχεται έντονες πιέσεις από την κυβέρνηση προκειμένου να τον απολύσει. Στο δρόμο για το σπίτι του, ο Ιντιάνα γνωρίζεται με έναν επαναστάτη νέο, το Ματ (Σάια ΛαMπουφ) που τον προκαλεί σε μια νέα περιπέτεια, τεράστιου αρχαιολογικού ενδιαφέροντος: την ανακάλυψη ενός θρυλικού Κρυστάλλινου Κρανίου…
Καθώς όμως οι δυο τους ξεκινάνε για τις πλέον απόμερες γωνιές του Περού, συνειδητοποιούν πολύ γρήγορα πως δεν είναι οι μόνοι που προσπαθούν να το βρουν. Σοβιετικοί πράκτορες, με αρχηγό τους την αδίστακτη Ιρίνα Σπάλκο (Κέιτ Μπλάνσετ), βρίσκονται στα ίχνη του Κρυστάλλινου Κρανίου, προκειμένου να μπορέσουν, αποκτώντας το, να κυριαρχήσουν στον κόσμο… αρκεί βέβαια να κατορθώσουν να αποκωδικοποιήσουν τα μυστικά του.
Η τύχη του Κρυστάλλινου Κρανίου βρίσκεται εξολοκλήρου στα χέρια του Ιντιάνα Τζόουνς που θα κληθεί να αναμετρηθεί με τους αδίστακτους Σοβιετικούς, ώστε το θρυλικό Κρανίο να μην πέσει σε λάθος χέρια…
Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Άλλες Πηγές
Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Το σινεμά όπως το ξέραμε και όπως το μεγαλώσαμε, επέστρεψε και μας περιμένει ξανά... Αχόρταγα διασκεδαστική, ορίζει την τέταρτη διάσταση της εμπορικής ψυχαγωγίας, αν η τρίτη είναι η τρισδιάστατη εμπειρία, η τέταρτη είναι το θέαμα για το ... θέαμα! Τζορτζ Λούκας ο Καίσαρ της digital αυτοκρατορίας συναντιέται με τον Αρχιστράτηγο της δράσης και περιπέτειας Στίβεν Σπίλμπεργκ, σε ένα ξέφρενο και οργιώδες πάρτυ ευφυών σεναριακών και σκηνοθετικών ευρημάτων. Ένα βήμα πιο μπροστά με τη βοήθεια του ήρωά τους που ναι μεν "γέρος" , αλλά αν είσαι ο Τζόουνς οι έννοιες αυτές αποκτούν άλλη ..."μυθική" διάσταση. Πιο ψηλά πια, ο πήχυς στο είδος, από το δημιουργικό δίδυμο πίσω από τις κάμερες ... που εκτός από την καρδιά και το συναίσθημα αγγίζει επιφανειακά και έναν κοινωνικό προβληματισμό με πολιτικές προεκτάσεις, απόλυτα σεβαστές και αποδεκτές... Ευκαιρία να μετρήσετε τις φορές που θα σας εντυπωσιάσουν τα όχι και τόσο καινοτόμα "πυροτεχνήματα". Και είναι αρκετά μέσα στα 124 λεπτά της ταινίας, ίσως προβλέψιμα αλλά καθόλου βαρετά ή κουραστικά!

Συνοπτικά, η ταινία δικαιολογεί τον όρο blockbuster 100% και τον μεταφράζει σε μία εμπειρία που προϋποθέτει ταύτιση με τους χαρακτήρες και αρμονική αίσθηση χιούμορ. Το ταξίδι τα έχει όλα "μέσα" και από το παρελθόν και από το μέλλον... OLD TIME CLASSIC.


Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Κι όμως υπάρχει ακόμα κινηματογραφική μαγεία…

Για να είμαι ειλικρινής, πήγα με κάποια νευρικότητα να παρακολουθήσω τις νέες περιπέτειες ενός εκ των ηρώων της εφηβικής μου ζωής. Είχα μια αίσθηση πως θα προτιμούσα να μην δω ποτέ αυτή την ταινία, αν δεν ήταν ισάξια με κάποια από τις προηγούμενες (δεν ήταν δα και αριστουργήματα… τα δύο). Φοβόμουν για την ηλικία του Harrison Ford, φοβόμουν για τα σύγχρονα ψηφιακά εφέ, φοβόμουν για την φθορά του χρόνου. Ξέρετε κάτι; Υπολόγιζα χωρίς τον ξενοδόχο κύριο Steven Spielberg…

Με μία λέξη η ταινία είναι απίστευτη. Ξύπνησε μέσα μου ένα αίσθημα αγωνίας για τα τεκταινόμενα, που πολλά χρόνια είχα να αισθανθώ. Με έκανε να μπω στο πετσί της και να ζήσω την δράση. Τα πρώτα νέα που μιλούσαν για κάποια κοιλιά στα μέσα, μάλλον αναφερόντουσαν στην δική μου! Η προχωρημένη ηλικία του φετιχιστή αρχαιολόγου, αρχικώς, δικαιολογείται από το πέρας των χρόνων, από την προπολεμική εποχή που ξέραμε κάπου στην δεκαετία του 1950. Η προπαγανδιστική τάση, εφόσον οι κακοί είναι οι Σοβιετικοί, και πάλι δικαιολογείται, επειδή ο Ιντιάνα έπρεπε να έχει εχθρό με στολή και την εποχή που αναφέρεται οι μόνοι εχθροί με στολή θα μπορούσαν να είναι οι κόκκινοι. Μάλιστα δεν γίνονται περεταίρω ενοχλητικές νύξεις, πέρα τις βασικές, που να ενοχλούν ιδιαίτερα το αντίπαλο στρατόπεδο, που μοιάζει απλά να θέλει ότι και οι δυτικοί. Επιμένω σε αυτό, επειδή είμαι πολύ ευαίσθητος στα θέματα προπαγάνδας (ανεξαρτήτου στρατοπέδου) και κάτι τέτοιο μπορεί να χάλαγε ιδιαιτέρως την διασκέδαση μου.

Η δεκαετία των 1980 και συγκεκριμένα οι τρεις πρώτες ταινίες δεν έχουν χαθεί. Γίνονται αρκετές νοσταλγικές νύξεις, ο ήρωας δεν έχει αλλοιωθεί σε κανένα σημείο και ο εξωτισμός του τέλους παραπέμπει στην απόλυτη αρχή των Κυνηγών. Έξυπνη είναι και η αέναη παραπομπή στην Επιστροφή των Τζεντάι, σε μία ιλιγγιώδη σκηνή δράσης. Όμως η ταινία δεν βγήκε μονάχα για τους 30 και άνω, αλλά έπρεπε να βρει τρόπο να την συνδέσει και με τη νέα γενιά κοινού. Και ο Spielberg επέλεξε τον πιο σοφό δρόμο. Χρησιμοποιεί εξωφρενικά καλά ειδικά εφέ, που όμως ξεγελούν παραπέμποντας σε παλαιομοδίτικα. Το ψηφιακό δεν κάνει τόση αίσθηση όσο το θεαματικό. Και στο θέμα της, επιλέγεται μεν η αρχαιολογία και το απλό μυστήριο, όμως η λύση δίνεται με την παρείσφρηση της «απαγορευμένης αρχαιολογίας» που αγαπούν κυρίως οι νέοι. Στην υπόθεση εμπλέκεται ένα από τα γνωστά κρυστάλλινα κρανία (στην πραγματικότητα οι χρήσεις τους είναι ακόμα υποθετικές για εμάς), η μυθική πόλη του Ελ Ντοράντο (για τους παλιούς) και οι εξωγήινοι (για τον ίδιο τον δημιουργό). Όλα αυτά με μια πολύ μοντέρνα εκδοχή – πως καταγόμαστε από τους εξωγήινους – που, ενώ δεν είναι τόσο πια σύγχρονη, φαίνεται πως ενδιαφέρει πολύ την νεολαία.

Η σκηνοθεσία του Spielberg μου έδωσε την εντύπωση πως ο άνθρωπος τα είπε όλα, πλέον, στον τομέα της δράσης και μπορεί με την ησυχία του να στραφεί στις πιο ποιοτικές του επιλογές. Γήινος και κινηματογραφικά πατροπαράδοτος και ταυτόχρονα μοντέρνος και πολύς. Ο Harrison Ford και μόνο που φοράει την γνωστή αμφίεση και κουβαλάει μαστίγιο, φτάνει. Μάλιστα σαν να έκανε κάποιο λίφτινγκ από την τελευταία φορά που τον είδαμε! Η Karen Allen δένει το σήμερα με το τότε, προσφέροντας μια συναισθηματική νότα προς όλα όσα ευχόμασταν εμείς οι φανατικοί του Ίντι. Ο John Hurt, ο Ray Winstone και ο Jim Broadbent είναι ταιριαστοί σαν πρόσωπα, αφού ερμηνευτικά δεν χρειάζεται να κάνουν κάτι. Η Cate Blanchett δεν είναι η καλύτερη «κακή» της σειράς και μοιάζει κάπως κόμικ η παρουσία της, αλλά είναι αρκούντως επιβλητική. Μικρή παραφωνία ο Shia LaBeouf, που κάπως σαν να προσπαθεί περισσότερο από ότι χρειάζεται. Ας τον συνηθίσουμε όμως αφού φαντάζει να είναι ο συνεχιστής του θρύλου…

Κριτική Σύνοψη

Καταπληκτικό, υπέροχο, ιλιγγιώδες, νοσταλγικό και όλα αυτά να παίρνουν μεγαλύτερη αξία όταν καλούμαστε να δούμε τον Ιντιάνα Τζόουνς και πάλι επί οθόνης. Το παραδοσιακό δένει με το σύγχρονο και κάθε γενιά θα συναντήσει τον ήρωα της, λες και ανήκει σε αμφότερους. Τα ειδικά εφέ είναι φανταστικά και πάνω από όλα δεν μυρίζουν ψηφιακή κατασκευή για να ενοχλήσουν τους φαν της σειράς. Ο Harrison Ford δεν ενοχλεί για την προχωρημένη ηλικία του και ανταποκρίνεται πλήρως στα νέα του καθήκοντα. Είπα όμως ήδη πολλά και το σημαντικό είναι απλά να σας προτρέψω να δείτε την καλύτερη σύγχρονη περιπέτεια, μετά από τον βομβαρδισμό μετριοτήτων στο είδος. Πλέον είναι περισσότερο συναισθηματικοί οι λόγοι που συνεχίζω να θεωρώ τους Κυνηγούς καλύτερους της σειράς.

Η Βαθμολογία μου:

Σταύρος Γανωτής
του Σταύρου Γανωτή stavros.ganotis@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:


του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:


του Μιχάλη Κωνσταντέλληmike.konstantellis@myfilm.gr


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Λίστα ιστολογίων