Ταινίες

Κριτικές

Box Office

Τελευταία HOT Νέα, Ταινίες, Box Office, Συνεντεύξεις

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2008

ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ! [3/10] (MAMMA MIA!)


Arts & Culture
ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ!
MAMMA MIA!

της Φιλίντα Λόιντ

Υπόθεση: Με φόντο ένα ελληνικό νησί, παρακολουθούμε την ιστορία μιας οικογένειας, αλλά και την πορεία μιας ολόκληρης ζωής… Την παραμονή του γάμου της, μια νύφη, η Σοφί (Αμάντα Σέιφριντ), αποφασίζει να μάθει με οποιονδήποτε τρόπο ποιος είναι ο πατέρας της για να μάθει επιτέλους την αλήθεια για την ταυτότητά της… Όταν πέφτει στα χέρια της το ημερολόγιο της μητέρας της, Ντόνα (Μέριλ Στριπ), ο μίτος αρχίζει να ξετυλίγεται και να διαγράφεται στον ορίζοντα η ταυτότητα του πατέρα της, καθώς την εποχή που έγινε η σύλληψή της υπήρχαν τρεις άντρες στη ζωή της μητέρας της, άρα τρεις πιθανοί μπαμπάδες... Έτσι, τρεις άγνωστοι μεταξύ τους άντρες (Πιρς Μπρόσναν, Κόλιν Φερθ, Στέλαν Σκάρσγκαρντ) φτάνουν στο ειδυλλιακό ελληνικό νησί, καλεσμένοι στο γάμο και το ερωτικό παρελθόν της μητέρας της νύφης, αναβιώνει… Ποιος θα συνοδεύσει τελικά τη Σοφί στην εκκλησία;

Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Άλλες Πηγές
Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Ευχαριστώ, αλλά δε θα πάρω!

Δεν χρειάζεται να πω πολλά, παρ ' όλο που θα το κάνω... γιατί δε θέλω να συναινέσω, σε έναν εμπορικό θρίαμβο από την καλλιτεχνική τραγωδία που μας κυβερνά. Η πολυαναμενόμενη ταινία MAMMA MIA! απο-μυθοποιήθηκε, μόνη της. Η μεταφορά της θεατρικής παράστασης, στην μεγάλη οθόνη αποκάλυψε περίτρανα, την δυστυχία που μας δέρνει... από τη σημασία που δίνουμε στην α-νοησία. Ο "βαρύς" και πολλαπλά σημαίνων σημειολογικά (!), τίτλος της είναι αλήθεια, μου καθόταν σαν την κολοκυθιά του Halloween. Όμως, πέρα από τις αρνητικές προσδοκίες μου, που ορκίστηκα να τις αποβάλλω, ή την όποια προκατάληψη για την αποθέωση του σύγχρονου μάρκετινγκ, είχα αρχικά, τα 103 βασανιστικά λεπτά, συναγωνίζονταν την βαρεμάρα (αμέτρητες φορές, κοίταξα το ρολόι, και άλλες τόσες το κινητό) με την πλήξη, ενώ το ουσιαστικό (...υπάρχει και τέτοιο;) περιεχόμενο της ταινίας βλέπεται στην "παράταση", δηλαδή μετά το 90'. Τι θέλω να πω; Τσάμπα τα λεφτά, στην ώρα! Ή μάλλον όχι και "τσάμπα", άλλωστε πολύ ακριβά πουλάει το "τομάρι" του ο παραγωγός Τομ Χανκς, του οποίου η κοινωνική συμπεριφορά και η οικονομική δραστηριότητα πλησιάζει κάποιου ΠΟΛΙΤΗ ΚΕΪΝ, αν τον έχετε ακούσει ποτέ...

Λοιπόν, το σίγουρο είναι πως: ο Τομ Χανκς θα γίνει πλουσιότερος, το κουαρτέτο Μέριλ Στριπ και "τρίο καμπαλέρος", Πιρς Μπρόσναν, Κόλιν Φερθ, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, επίσης. Και σεις φτωχότεροι... Αυτό είναι εξακριβωμένο.... Πάμε και στα ενδότερα... Ακόμα πλουσιότερη θα γίνει η Universal International Pictures. Τον τρόπο τον ξέρετε, φυσικά... Το κοινό θα κάνει την μεγάλη του "κατάθεση" στις αίθουσες από τις 3 Ιουλίου και οι εταιρείες παραγωγής και διανομής ... ανάληψη την ίδια στιγμή! Εσείς, που ζείτε μέσα στα δεκάδες προβλήματα και την οικονομική ανέχεια των ημερών, μπορείτε να υποδυθείτε έναν "κλοσάρ" που ονειρεύεται πλούτη και μεγαλεία; τα 65 εκατομμύρια του κόστους εύκολα θα μαζευτούν από το άνοιγμα στη μαμά πατρίδα της. Όσο για μας τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, ξέρετε που "μας έχουν γραμμένους". Εκεί που ... που. Κοιτάχτε, δε λέω ότι τα Σκόπια έχουν κρασί και θάλασσα.

Ποιοί θα τη δουν: Οι τηλεθεατές των πρωινάδικων, gossip και ριάλιτι σίγουρα (και οι "τρόφιμοι" αυτών), τα δε, κοριτσάκια που διαβάζουν "Σούπερ Κατερίνα" (άντε και την αλήστου μνήμης Μανίνα) θα ακολουθήσουν με τις μαμάδες και τις γιαγιάδες... Η λαϊκή πλειοψηφία, που βγάζει κυβερνήσεις και ασπάζεται μία ποπ κουλτούρα, με ανώδυνη αισθητική, μία χαζοχαρούμενη άποψη για τη ζωή, που στόχο έχει να σε αλλοτριώσει, να σε αποβλακώσει και να απενοχοποιήσει τις ανησυχίες σου. Από τα μπουζούκια, της πίστας με τα γαρίφαλα και τα σπασμένα πιάτα, στην παραγγελιά του Τομ Χανκς ! Αγγαλίτσα με το "θρυλικό" και ατελευτήτου μνήμης γκρουπ με το όνομα ABBA. Οπαδοί της Καραγκιοβίζιον Eurovision, καλέ, τρέξτε.

Ειδικότερα όσον αφορά τα επιμέρους της ταινίας, επιγραμματικά: σκηνοθεσία ανύπαρκτη, άχρωμη και άοσμη. Ταινία "στούντιο" κατά παραγγελία, άρα διεκπεραιωτική και συμβατική. Όλα τα κλισέ μέσα, όλες οι "ελαφρότητες", όλα τα πλάνα, ίδια, σε σημείο που και τρεις σκηνές συνεχόμενες να κάνεις "forward" πάλι στο ίδιο σημείο θα βρεθείς, ως δια μαγείας.

Σενάριο, αφελές, παιδικό, "κοριτσίστικο", από μία ιστορία βασισμένη σε ριάλιτι χαρακτήρες, που ο σκοπός της ζωής τους αρχίζει και τελειώνει με έναν καλό γαμπρό με σκάφος, ή μία νύφη με βίλα, με λίγα λόγια, για απελπιστικά "πνευματώδεις" αργόσχολους και "υλιστές" της καρδιάς. Η συνταγή είναι γνωστή και άπαντες την ξέρουν, χωρίς να διαμαρτύρεται κανείς, αφού αποφέρει σίγουρα κέρδη. Λίγο αίσθημα, λίγο τραγούδι και χορός, λίγο έρωτας, λίγο κρασί και θάλασσα.... Και το σπορ σκηνικό έχει στηθεί. Κανείς δε περιμένει δαιδαλώδη πλοκή και αγωνιώδη ανατροπή, απ΄την άλλη, όλοι θα πανε για να δούνε τις μούτες των σταρ. Ειλικρινά, το μόνο ενδιαφέρον σε όλη αυτή την υπόθεση είναι οι "εμφανίσεις" guest των πρωταγωνιστών. Τυποποιημένες, ψυχρές και 100% επαγγελματικές, αλλά οι μόνες άξιας αναφοράς από άλλη μία χολιγουντιανή αρπαχτή. Άξιοι. Και μεις που τους έχουμε για ...είδωλα; Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Τα υπόλοιπα, (σκηνικά, κοστούμια, φωτογραφία) στα πλαίσια τηλεοπτικής πανηγύρεως και ελληνικού "μεγαλείου", φανταστείτε ένα ελληνικότατο χωριό σε νησί, να χορεύει και να τραγουδάει πάνω στα γαϊδουράκια με ....ABBA, που αν ο Σακελλάριος, η ο Δαλιανίδης είχαν διανοηθεί, θα τους είχαν εκτελέσει στην Γιάρο ή θα τους είχαν εξορίσει στη Μακρόνησο! Το ελληνικό χρώμα, πέρα από το ξωκλήσι, δε θα το "γευτείτε" ποτέ στο όνομα της γραφικότητας που έπρεπε να αποφευχθεί, πάση θυσία! Ωιμέ! Με αντάλλαγμα την ελαφρότητα της ποπ αισθητικής και ανεμελιάς των 70'ς !.

Ποια η διαφορά του, από το MY BIG FAT GREEK WEDDING; οι ABBA....

Ποιά η διαφορά του από το ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ; Τα λεφτά του Τομ Χανκς!

Ποιά η διαφορά του από το ΓΑΜΗΛΙΟ ΠΑΡΤΥ; Ο παραγωγός Τομ Χανκς, τούμπαλιν!

Ας σοβαρευτούμε, σας είπα ένα σωρό λόγους για να δείτε την ταινία ! ή μήπως όχι; Αφού σας κόβω... να τ' ακουμπάτε... όμως σας προειδοποιώ, καμμία σχέση με το μεγαλείο των oeo "300" ή του "ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ" oeo, και αναφέρομαι στους κινηματογραφόφιλους που πατάνε το πόδι 1-2, το πολύ, φορές το χρόνο στη μεγάλη αίθουσα, κινδυνεύοντας να πάθουν παράκρουση ακούγοντας τα επικά τραγούδια των ... ABBA. Η ελληνική ψυχή "κοιμάται", στην ταινία, πουθενά δεν αναδεικνύεται πέρα από τους τόπους των γυρισμάτων, που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και στην Τουρκία ή Ισπανία, ενώ η ρετσινιά της "αμερικανιάς", γλείφει κάθε στίχο και διάλογο έχοντας κανείς περισσότερο την αίσθηση ότι παρακολουθεί τα προκαταρκτικά της άλλης παραγωγής του διαμόνιου επιχειρηματία Τομ Χανκς - με "ελληνικό" - βλέπε και πάλι ελληνοαμερικάνικο - ενδιαφέρον, MY LIFE IN RUINS, που θα βγεί τέλος καλοκαιριού.

Συνοπτικά μια ταινία που απευθύνεται σε ανθρώπους που δε χρειάζεται να έχουν κάποια "ειδική" (μπρρρ...) παιδεία, γνώσεις ή υψηλό IQ, βασική προϋπόθεση, για να την παρακολουθήσεις χωρίς να δυσανασχετήσεις από την εξυπνάδα που σου περισεύει, τρώγοντας τα νύχια σου! Και μη βρίζετε στο τέλος, συλλήβδην τον "Κινηματογράφο" ως Τέχνη, που καλλιεργεί ευτελείς συνειδήσεις ή την αίθουσα που σας πήρε τα όνειρα και τα μετέτρεψε σε πράσινο κολλαριστό χαρτί! Το ίδιο χαρτί, μπορείς να το κάνεις και ρολό πολυτελείας και να το ευχαριστηθείς καλύτερα ! Ένα καθαρά εμπορικό προϊόν, με σοβαρές παρενέργειες για τη δημόσια υγεία από τη νοοτροπία και την αντίληψη που προπαγανδίζει, αθώα, αλλά με ύπουλο τρόπο.

Λοιπόν, voulez-vous?

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Μάνα μου, εδώ είναι η χώρα του τραγουδιού…

Μια πυρηνική δύναμη ενώνεται με μια υπερδύναμη και το αποτέλεσμα δεν μπορεί να πέσει, τελείως, έξω. Οι Abba είναι το μόνο πραγματικά σημαντικό ποπ συγκρότημα όλων των εποχών και το μόνο που θα τραγουδιέται και στο μέλλον. Όμως η πυρηνική δύναμη δεν είναι άλλη από την μικρή μας χώρα, που πρέπει, δυστυχώς, να έρθει το Καλοκαίρι για να την εκτιμήσουμε αληθινά…

Όμως μιλάμε για καθαρό και ατόφιο Χόλιγουντ και δεν θα μπορούσαν να πάνε όλα ρολόι. Το σεναριάκι, γιατί περί αυτού πρόκειται, είναι δύο-τρεις κομμένες και ραμμένες ατάκες, έτσι απλά για να δέσουν τα κομμάτια των Abba. Παραπάνω και από σχηματικό με λίγες πινελιές χιούμορ και μερικά αρχαιοελληνικά πρόσθετα (χορικό, πάνας) για εφέ. Για να ξεμπερδεύουμε με τα αρνητικά, πρέπει να πούμε πως από κάποιο σημείο, που η εικόνα και ο ήχος έχουν γίνει πια στερεότυπα στην ταινία, αρχίζει να γίνεται λιγάκι βαρετό το θέαμα. Φυσικά και αυτό βαραίνει πάλι το σενάριο, που δεν δίνει ποτέ ώθηση προς τα μπρος και θυμίζει πολύ την εξίσου χαριτωμένη περίπτωση του Γρηζ.

Η Meryl Streep, σε έναν πολύ επικίνδυνο ρόλο, απλουστεύει τα πράγματα και δείχνει ότι της ταιριάζει και η κωμωδία. Δεν είναι βέβαια και η πρώτη της, αφού υπάρχει αρκετό προηγούμενο (Ο Θάνατος σου Πάει Πολύ, ο Διάβολος Φοράει Prada, Η Διαβολογυναίκα – πολύ «μαύρο» δε μαζεύτηκε;). Οι τρεις διάσημοι πατεράδες κάνουν απλά συμπαθητικά περάσματα και τελικά ξεχωρίζει η παρέα της Streep, με τις Julie Walters, Christine Baraski σε κέφια. Πολύ καλή και η φωνή της χαριτωμένης νεαρής Amanda Seyfried, που για αυτήν το ημερολόγιο της επιτυχίας γράφει «ή τώρα, ή ποτέ».

Όλα αυτά όμως είναι σχηματικά, αφού αναγκάζομαι να επανέλθω στην ελληνό-σουηδική σύμπραξη, που είναι όλα τα λεφτά. Οι καλές διασκευές των τραγουδιών των Abba, που από κάποιο γρήγορο σημείο πέφτουν βροχή, συναντούν το καλύτερο τοπίο του κόσμου, σε μια φωτογραφία που δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα περισσότερο, παρά να θαυμάζει τον ελληνικό ήλιο. Μα μόνο η ήλιος; Η θάλασσα, αυτό το απέραντο γαλάζιο, η πέτρα, τα βράχια, το μάρμαρο, τα λουλούδια, η νιότη, οι ζωγραφιστοί τοίχοι… Είπα πολλά; Καλά έκανα! Και εσείς το ίδιο θα προσέξετε πρώτο στην επιμέλεια της παραγωγής, που εξυμνεί αυτό που υπάρχει ήδη και δεν προσβάλει ούτε υπόγεια τα ελληνικά χρώματα, όπως αρκετές άλλες ταινίες έκαναν στο παρελθόν.

Κριτική Σύνοψη

Πανέμορφο σαν την χώρα μας, εύηχο σαν το καλύτερο συγκρότημα ποπ του πλανήτη, χαριτωμένο σαν τα νιάτα και τα ζωηρά γερατειά, αλλά και ελαφρύ σαν πούπουλο, σεναριακά ανύπαρκτο και ερμηνευτικά στημένο. Τα αρνητικά δεν θα σας απασχολήσουν πολύ, εκτός από την λεπτομέρεια της μεγαλούτσικης κοιλιάς από τα μέσα προς το τέλος. Συνιστάται σε όσους ετοιμάζονται να ζήσουν το μιούζικαλ από κοντά, κάπου εδώ γύρω, αλλά και σε όσους δεν έχουν την ευκαιρία, σαν μια ευκαιρία δροσιάς μες στο σκοτάδι της πόλης. Εν κατακλείδι, κάπως χαζούλι, αλλά πολύ μα πολύ χαριτωμένο!

Η Βαθμολογία μου:

Σταύρος Γανωτής
του Σταύρου Γανωτή stavros.ganotis@myfilm.gr


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

Πρωταγωνιστούν:

    Meryl Streep ... Donna
    Pierce Brosnan ... Sam Carmichael
    Colin Firth ... Harry Bright
    Stellan Skarsgard ... Bill
    Julie Walters ... Rosie
    Dominic Cooper ... Sky
    Amanda Seyfried ... Sophie
    Christine Baranski ... Tanya
    Juan Pablo Di Pace ... Petros
    Chris Jarvis ... Eddie
    Dylan Turner ... Stag

Σκηνοθεσία
Phyllida Lloyd

Σενάριο
Catherine Johnson

Παραγωγή
Benny Andersson
Judy Craymer
Gary Goetzman
Tom Hanks
Bjorn Ulvaeus
Rita Wilson


Μουσική
Stig Anderson
Benny Andersson
Bjorn Ulvaeus


Φωτογραφία
Haris Zambarloukos

Χρονολογία παραγωγής
2008

Χώρα παραγωγής
ΜΕΓ. ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ, ΗΠΑ

Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ

Διάρκεια
103'

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ 2.35 : 1

Είδος ταινίας
ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ, ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ, ΚΩΜΩΔΙΑ

Καταλληλότητα
USA:PG-13

Εταιρείες Παραγωγής
Internationale Filmproduktion Richter
Littlestar Productions
Playtone


Γυρίσματα:
Παρεκκλήσι Αγίου Ιωάννη, Κέρκυρα , Ελλάδα
Σετ σκηνικών Albert R. Broccoli 007, PINEWOOD, Iver Heath, Buckinghamshire, Αγγλία, Μεγ. Βρεττανία
Σκόπελος, Ελλάδα
Σκιάθος, Ελλάδα
Δαμουκάρι, Πήλιο, Ελλάδα
Ακτή Καστάνη, Σκόπελος, Ελλάδα
Λονδίνο, Αγγλία, Μεγ. Βρεττανία
Στούντιο PINEWOOD, Iver Heath, Buckinghamshire, Αγγλία, Μεγ. Βρεττανία


Διανομή
UIP (2008) (Greece) (theatrical)

top of the page


Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

MAMMA MIA, μια απολαυστική ρομαντική κομεντί με τους μοναδικούς Μέριλ Στριπ και Πιρς Μπρόσναν σε ρόλους που εγκαινιάζουν μια νέα σελίδα στο ρεπερτόριό τους! Το μιούζικαλ που έχουν απολαύσει πάνω από 30.000.000 θεατές ανά τον κόσμο τώρα και στον κινηματογράφο! Έχοντας κάνει θραύση παντού, το μιούζικαλ μεταφέρεται ως ρομαντική κομεντί στη μεγάλη οθόνη και ένα επιτελείο εξαιρετικών ηθοποιών θα ξεσηκώσει το κινηματογραφόφιλο κοινό σε μια ταινία με πολύ μουσική, χορό, διαχρονικά τραγούδια των ΑΒΒΑ και ακόμα περισσότερη Ελλάδα!

Απόδοση στίχων στα ελληνικά: ΝΑΤΑΛΙΑ ΓΕΡΜΑΝΟΥ

Όλα ξεκίνησαν πέρυσι το καλοκαίρι, όταν η αφρόκρεμα του Χόλιγουντ βρέθηκε στη χώρα μας για την πολυαναμενόμενη ρομαντική κομεντί MAMMA MIA! που είναι εμπνευσμένη από τα πολυαγαπημένα, διαχρονικά τραγούδια των ΑΒΒΑ.

Στριπ, Πιρς Μπρόσναν, Κόλιν Φερθ, Κριστίν Μπαράνσκι, Τζούλι Γουόλτερςκαι Στέλαν Σκάρσγκαρντ έζησαν την ομορφιά του ελληνικού καλοκαιριού σε Σκιάθο, Σκόπελο και Πήλιο όπου βρέθηκαν για τα γυρίσματα της νέας παραγωγής της UNIVERSALκαι απόλαυσαν τη μοναδική ελληνική φιλοξενία!

Έτσι, η επιστροφή τους στη χώρα μας ήταν... μονόδρομος! Άλλωστε, όπως όλοι ξέρουμε, όποιος επισκέπτεται μια φορά την Ελλάδα, αναπόφευκτα την ερωτεύεται και επιστρέφει για να ξαναζήσει την ανεπανάληπτη εμπειρία …
Οι Χολιγουντιανοί αστέρες δεν αποτελούν εξαίρεση.

3 Ιουλίου 2008

Οι Έλληνες πρώτοι θα έχουν την ευκαιρία να αναφωνήσουν ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ! απολαμβάνοντας πριν απ’ ολους στη μεγάλη οθόνη τη μοναδική ταινία με το λαμπερό καστ πολλών αστέρων! Άλλωστε, μια ταινία όλο Ελλάδα, δεν θα μπορούσαμε παρά να την απολαύσουμε πρώτοι εμείς, προτού ακόμα βγει στην υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και την Αμερική.


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2008

Βροχή ταινιών αναζητά ...κοινό από 19 Ιουνίου

οι νέες ταινίες της εβδομάδας:

ΘΑ ΚΛΕΨΩ ΤΗ ΝΥΦΗ ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΛΟΓΩΝ ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΠΡΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ ΤΙΦΑΝΝΥΣ GET SMART ΣΤΕΝΟΣ ΚΟΡΣΕΣ ΧΑΝΑ ΜΟΝΤΑΝΑ ΚΑΙ ΜΑΪΛΙ ΣΙΡΟΥΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΛΑΜΑ

Και ξαφνικά, μες στο κατακαλόκαιρο, βγαίνουν 9 νέες ταινίες που αναζητούν ... κοινό ! Βέβαια είναιο γνωστό, ότι οι "νέες" ταινίες της εποχής, συνήθως είναι το "περίσσεμα" από τα ράφια της χειμερινής περιόδου, ενισχύοντας - πλην ελαχίστων εξαιρέσων - τον χρυσό κανόνα της εξαντλήσεως των αποθεμάτων. Το να "κάψεις" μία κυκλοφορία μετά από 1 εβδομάδα προβολής, αποσύροντάς την, δεν πτοεί το επιχειρηματικό δαιμόνιο.

Οι κωμωδίες κυριαρχούν όσον αφορά τα είδη ταινιών, και έχουμε δόξα το Θεό, τέσσερις (4)!:

ΘΑ ΚΛΕΨΩ ΤΗ ΝΥΦΗ αισθηματική κομεντί, πολύ συμβατική, δροσερή αλλά ... αμερικάνικη (όχι ότι είναι κακό κάτι τέτοιο, από μόνο του, αλλά... είπαμε) με παράνυφο (!) τον ... Πάτρικ Ντέμπσεϊ και νύφη την Μισέλ Μόναγκαν αλλά και τον Σίντνεϊ Πόλακ στον τελευταίο ρόλο της ζωής του.
GET SMART με τον Στιβ Καρέλ και την Αν Χαθαγουέι, είναι η τυπική κατάληξη μιας πετυχημένης, τηλεοπτικής σειράς της δεκαετίας του '60 στην Αμερική που παρωδεί τις κατασκοπικές ταινίες και φυσικά ποιόν άλλον, τον Τζέιμς Μποντ. Μερικές σκηνές "σωματικού" χιούμορ, θα εκβιάσουν το γέλιο σας, όλα αυτά στα πλαίσια μιας ανώδυνης, κωμικής περιπέτειας των στούντιο παραγωγής, απόλυτα εναρμονισμένη στους εμπορικούς στόχους της.
ΣΤΕΝΟΣ ΚΟΡΣΕΣ αισθηματική, φλύαρη, αμερικάνικη κομεντί με την εντελώς τυποποιημένη - τελευταία - σε χαζομαμά, Νταιάν Κίτον , χωρίς ουσιαστική ταυτότητα και παντελή έλλειψη πρωτοτυπίας, τόσο για το είδος όσο και για το αδιάφορο περιεχόμενο. Όπως η τηλεόραση, έτσι και ορισμένες ταινίες σήμερα (η πλειοψηφία), είναι ικανές να σε κάνουν να "χαζέψεις" κυριολεκτικά, αν αυτό δε σας αποθαρρύνει, τότε, είναι η ιδανική σας επιλογή.
ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ , η ελληνοϊταλική κωμωδία του Πάνου Αγγελόπουλου, μοιάζει να βγήκε με 40 χρόνια καθυστέρηση, αντιμετωπίζοντας τα όρια της γραφικότητας, μιας καλοδουλεμένης παραγωγής, στο πόδι.

Αν δε σας κάνουν οι κωμωδίες μπορείτε να διαλέξετε από δύο ντοκιμαντέρ:
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΛΑΜΑ του Ζιλ ντε Μεστρ, ενδιαφέρον για τη διεύθυνση και τον προγραμματισμό τηλεοπτικού σταθμού με οικολογικές ευαισθησίες και ανθρωπιστικές ανησυχίες.
ΧΑΝΑ ΜΟΝΤΑΝΑ ΚΑΙ ΜΑΪΛΙ ΣΙΡΟΥΣ, αν είστε "Ρουβίτσα", με λίγα λόγια teenager και κορίτσι, να πάτε. Θα δείτε το υπερατλαντικό είδωλό σας, ζωντανά 3D επί σκηνής, σε ένα συνονθύλευμα μιας ώρας και ενός τετάρτου από βιομηχανοποιημένη ποπ μουσική και αισθητική Barbie. "Απαγορεύεται" η είσοδος στους μεγαλύτερους , γιατί μπορεί ν' αφήσει "κουσούρι". Αφήστε την κόρη σας στο 3D multiplex και κάντε μια βόλτα 74' ... πέριξ, χωρίς τύψεις.

Μετά από όλα αυτά, έρχονται τα σπουδαία:
ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΛΟΓΩΝ, γαλλοβελγική ταινία του Μισέλ Βλαντ, βραβευμένη στο πρόσφατο 9ο Γαλλόφωνο Φεστιβάλ Αθηνών. Μια ενδιαφέρουσα οπτική ματιά σε μια εποχή της σύγχρονης ιστορίας, αρκετά βάρβαρη και "πρωτόγονα" βίαιη, με το αίσθημα της ιδιοκτησίας να υπερακοντίζει κάθε άλλη αξία. Τα καλύτερα διαπιστευτήρια για το Χόλιγουντ από το σκηνοθέτη, ο οποίος μου θυμίζει κάπως, το ξεκίνημα του Γερμανού Ούβε Μπολ, δείχνοντας ότι ένα "διαφορετικό" σίκουελ του ΚΟΝΑΝ Ο ΒΑΡΒΑΡΟΣ, είναι μέσα στις ικανότητές του. Μια φτηνή, "μεγάλη" παραγωγή, που σίγουρα θα συμπαθήσει το κοινό, γοητεύοντάς το από την επιδεξιότητά του στην απεικόνιση της ανθρώπινης αγριότητας και του ενστίκτου αυτοσυντήρησης των Κοζάκων προ δύο (2) αιώνων, χωρίς να ακουμπά σε βαθύτερα νοήματα κοινωνικού προβληματισμού.

Και τέλος , αφήσαμε τα καλύτερα για το τέλος:
Δύο επανεκδόσεις , η μία καλύτερη από την άλλη που κανείς δεν πρέπει να χάσει (αν δεν τις έχει δει)
ΠΡΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ ΤΙΦΑΝΝΥΣ, του Μπλέικ Έντουαρντς, γυρισμένη το 1961 με την Όντρεϊ Χέμπορν, μια αισθηματική κομεντί, χάρμα οφθαλμών σε όλα τα επίπεδα, και,
Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ του Άλαν Τζ. Πάκουλα με τη Τζέιν Φόντα σε ρόλο που της έδωσε Όσκαρ το 1971. Ένα εξαιρετικό δείγμα αστυνομικού θρίλερ, που προέρχεται από έναν master κινηματογραφιστή της δεκαετίας του '70. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα υβριδικό φιλμ-νουάρ που αντιπαραθέτει τον κυνισμό του εγκλήματος με το ρομαντισμό.



Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2008

Πλούσια κινηματογραφική εβδομάδα με blockbuster, κωμωδίες και σινεφιλικές επανεκδόσεις

οι νέες ταινίες της εβδομάδας:

Ο ΑΠΙΘΑΝΟΣ ΧΑΛΚ Ο ΛΑΡΣ ΚΑΙ Η ΚΟΥΚΛΑ ΤΟΥ ΟΥΛΤΣΧΑΝ ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ PARIS ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ ΤΩΝ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΩΝ ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ

Μάχη στα εισιτήρια ανάμεσα σε ΧΑΛΚ και ΣΥΜΒΑΝ, προβλέπεται το τετραήμερο (που γίνεται 5ήμερο λόγω της αργίας του Αγ. Πνεύματος) με σαφές προβάδισμα του πράσινου γίγαντα καθώς εκτινάσσει τη δράση και την αδρεναλίνη σε επίπεδα ντόπας, έστω και με ελάχιστο ...γυναικείο κοινό (το κοινό του SEX AND THE CITY θα δει με καλύτερο μάτι το χιτσκοκικό ημι-σπλατερ ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ με οικολογικό ενδιαφέρον του φαντασιόπληκτου - και όχι μόνο - δημιουργού της ΕΚΤΗΣ ΑΙΣΘΗΣΗΣ, Μ. Νάιτ Σιάμαλαν).

Ξεκάθαρες επιλογές: τα αγόρια στον ΑΠΙΘΑΝΟ ΧΑΛΚ για να ταυτισθούν με τον Έντουαρντ Νόρτον, τα δε κορίτσια στο ΣΥΜΒΑΝ για να αξιολογήσουν αυτό που «ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ» και να ψάξουν να βρουν τον Ινδό μέσα στη ταινία, όπως έκανε και ο Χιτσκοκ με τις αστραπιαίες εμφανίσεις του !


Υπάρχουν ακόμη για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τα αμερικάνικα κόμικ ή τις ιστορίες ανεξήγητου και δύο σημαντικές επανεκδόσεις : ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ του Νίκου Κούνδουρου (αλογόκριτο για πρώτη φορά, έτους 1958 - φυσικά Ασπρόμαυρο) και το ποιητικό-μυσταγωγικό ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ ΤΩΝ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΩΝ, (θρίλερ εποχής) του Αυστραλού Πίτερ Γουέιρ (1975), μελοποιημένο κλασσικά, από το φλάουτο του Πάνα του Ζαμφίρ.

Οι άλλες τρεις από το σύνολο των επτά νέων κυκλοφοριών την τρέχουσα εβδομάδα είναι: η νέα ταινία του Γερμανού σκηνοθέτη του ΤΑΜΠΟΥΡΛΟΥ Φόλκερ Σλέντορφ ΟΥΛΤΣΧΑΝ, σε ένα μαγικό ταξίδι μυστικισμού που φτάνει στο Καζακστάν και στις στέπες της Μογγολίας, το PARIS του Σεντρίκ Κλαπίς, ανάλαφρη, δροσερή, κομεντί με τη Ζιλιέτ Μπινός και η αμερικάνικη, πρωτότυπη κωμωδία, με "ανεξάρτητη" γραφή" του Κρεγκ Γκιλέσπι Ο ΛΑΡΣ ΚΑΙ Η ΚΟΥΚΛΑ ΤΟΥ, και τον Ράιαν Γκόσλιν να δίνει πραγματικό ρεσιτάλ ερμηνείας.


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Ο ΑΠΙΘΑΝΟΣ ΧΑΛΚ του Λουίς Λετεριέρ [7/10]

Ο ΑΠΙΘΑΝΟΣ ΧΑΛΚ
THE INCREDIBLE HULK

του Λουίς Λετεριέρ

Υπόθεση: Ο καθηγητής Γενετικής Μπρους Μπάνερ, ζώντας στη σκιά, αναζητά την θεραπεία για την ιδιότυπη κατάστασή του, εξαιτίας της οποίας, όποτε βρίσκεται σε συναισθηματική φόρτιση, μεταμορφώνεται σε … ένα τεράστιο, οργισμένο, πράσινο πλάσμα. Ενώ προσπαθεί να ξεφύγει από εκείνους που τον καταδιώκουν για να του κλέψουν τις δυνάμεις, ο Μπρους πλησιάζει στη θεραπεία που θα τον λυτρώσει και θα μπορέσει να είναι επιτέλους μαζί με τη γυναίκα που αγαπά… Αλλά όλα ανατρέπονται μόλις εμφανίζεται στο προσκήνιο ένα νέο, εξίσου τρομακτικό πλάσμα, το οποίο απειλεί τη Νέα Υόρκη…


Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Άλλες Πηγές
Περισότερες πληροφορίες



ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:
Απίθανη ταινία ! Ενώ σιγά σιγά μπουχτίζουμε από τη μεταφορά των σούπερ ηρώων στη μεγάλη οθόνη (εφόσον όλο και πληθαίνουν οι ανάλογες ταινίες), ο Λετεριέρ έπιασε το σφυγμό της ανεξέλεγκτης "οργής" του Χαλκ, μεταφέροντάς μας σε ένα κόσμο που μικροί και μεγάλοι θα εντυπωσιαστούν και θα θαυμάσουν! Σοκ και δέος από τον "άγριο" γίγαντα, ένα μεταλλαγμένο ον από τα πειράματα της γενετικής. Το όνειρο των "γερακιών" πραγματοποιείται , βάση των μιλιταριστικών αξιών που πρεσβεύει η "κατασκευή" του "Σούπερ Στρατιώτη", οπότε υπεισέρχονται και οι ανάλογοι συμβολισμοί (ιμπεριαλισμός), αν θέλουμε να δώσουμε και το πολιτικοστρατιωτικό στίγμα.

Σίγουρα η ταινία είναι απόλυτα διασκεδαστική, λίγο επώδυνη για όσους έχουν "ευαίσθητα στομάχια", λίγο "σκοτεινή" (όσο χρειάζεται για να σε βάλει στο κλίμα της) αλλά και με την παρουσία αρκετών κλισέ (αυτές οι "ευκολίες" είναι το μοναδικό της μειονέκτημα, που όμως θα της στερούσαν τον όρο blockbuster). Σε κάποιες στιγμές τα συναισθήματα του Μπρους και της Μπέτι, στάζουν "μέλι", όμως απ' την άλλη, αυτή είναι η γνήσια μαγεία του Χόλιγουντ και της αίσθησης fun (η συνταγή του "λίγο" σεξ : ανολοκλήρωτο φυσικά, οι ήρωες είναι υπεράνω "μιασματικού" σεξ, εντελώς πουριτανική άποψη). Οι μελοδραματικές σκηνές είναι καλοφτιαγμένες, δεν ενοχλούν από τη διάρκειά τους, ούτε φαίνονται αταίριαστες στην υπόθεση, θα λέγαμε ότι πρόκειται για ευκολίες που είναι απαραίτητες για την εξέλιξη που χαρακτηρίζουν τον "αγώνα" του Χαλκ δίνοντας ένα τόνο συγκίνησης, που δεν τον περιμέναμε από ένα τόσο "σκληρό" ήρωα! Οι σκηνές δράσης είναι τόσες, ώστε να μην κουράσουν ενώ το αίσθημα ανυπομονησίας, της κλιμάκωσης με ένταση είναι απερίγραπτο ! Διέγειρε τις αίσθήσεις μας για το αναμενόμενο, χωρίς τσιγγουνιές, χωρίς συμβιβασμούς αλλά και με πολύ διακριτούς ρόλους στην αιώνια πάλη του Κακού με το Καλό. Νομίζω πως η ταύτιση που θα δώσει στον αρσενικό πληθυσμό, είναι ολοκληρωτική, ένα επίτευγμα μοναδικό, για έναν "διπρόσωπο" χαρακτήρα ... Καταφέρνει να γίνει ανεπαίσθητη η διαφορά από τα πάθη και τις αδυναμίες των κοινών θνητών σε ορισμένους χαρακτήρες, χωρίς να διχάζει την προσωπικότητα του κεντρικού ήρωα, τότε ακόμη και "Κακός" (με φυσικές δυνάμεις και πνευματικές αδυναμίες) , να είναι ο ήρωας, θα βρει την αμέριστη συμπαράσταση του κοινού... Γιατί όταν θυμώνει κάποιος, κάπου ξεσπάει, φανταστείτε λοιπόν τον γίγαντα ΧΑΛΚ με τα κόλπα του, να εκδικείται το αίτιο της οργής του. Και να παίρνει εκδίκηση ενώ θέλει να απαλλαγεί παρά να ελέγξει το μοναδικό του χάρισμα ...

Εξαιρετικός ο πρόλογος στην αρχή, όπου βρίσκουμε τον ήρωά μας να εργάζεται σε εργοστάσιο στη Βραζιλία (βλέποντας κάποια πλάνα από ψηλά θα σας έρθει στο νου η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ και το ΧΑΜΙΝΙ ΤΟΥ ΣΑΟ ΠΑΟΛΟ), ενώ και η σκηνή μονομαχίας στη Νέα Υόρκη απέναντι στον άλλο "κακό" Τιμ Ροθ είναι απίθανη, όσο και ο Χαλκ ! Ακόμα, στο τέλος εμφανίζεται και ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, υπενθυμίζοντάς μας, ότι και ο IRON MAN, "παιδί" της MARVEL είναι, και δεν παύουν να είναι μία ομάδα ! Ποιός ξέρει... τα υπονούμενα αφήνονται ...ως ένα μελλοντικό project, με Hulk και Iron Man στην ίδια ταινία ! Επίσης σε κάποιες σκηνές πιθανώς να θυμηθείτε τον KING KONG που βρυχάται, όπως στη σπηλιά, με την βροχή, όπου βρίσκεται κυνηγημένος μαζί με την Μπέτι. Και ακόμη ακόμη ποιός είδε τον πράσινο γίγαντα να κάνει κομματάκια τα περιπολικά της αστυνομίας κόβοντάς τα στη μέση και χρησιμοποιώντας τα για σπίδες και δε ... φοβήθηκε το μάτι του; Η έκφραση "κοκκίνησε" από τον θυμό, θα πρέπει να αλλάξει χρώμα και ...ιδιωματικά πλέον. Το πράσινο, σαφώς πέρα από χρώμα της "ελπίδας", είναι και το χρώμα που υποδηλώνει, γενετική μεταμόρφωση, extra terrestrials, εξωγήινους κλπ. Πάντως ακόμη κι αν το κόκκινο είναι το αγαπημένο σας χρώμα, μην παρεξηγιέστε, θα το βρείτε στον RED του HELL BOY II, που έρχεται κι αυτός τον άλλο μήνα.

Είναι αδύνατο να παραβλέψει κανείς τους συντελεστές της υπερπαραγωγής αυτής που έφερε σε πέρας την δύσκολη αποστολή τους, όπως ακριβώς την περιμέναμε... Όπως ακριβώς την είχαμε "παραγγείλει" στο υποσυνείδητό μας πριν την προβολή! Γι΄αυτό και το θαυμαστικό μας...
Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές ενώ ο Έντουαρντ Νόρτον έδωσε στον Χαλκ, ένα "πρεστίζ", μία σοβαρότητα, που δεν είχε, έως τώρα. Ένα τέτοιο βάθος χαρακτήρα, μόνο μεγάλοι ηθοποιοί ανασύρουν στην επιφάνεια, από το ρόλο που τους επωμίζεται. Πολύ καλός και ο Γουίλιαμ Χαρτ σαν κακός στρατηγός και "μπαμπάς" της Λιβ Τάιλερ (Μπέτι Ρος). Η τελευταία στέκεται αξιοπρεπώς δίπλα στον αγαπημένο της Χαλκ, ακόμα και στις δύσκολες στιγμές (σκηνή στο ...κρεβάτι) ενώ γενικά η εμφάνισή της ομορφαίνει την ταινία κυριολεκτικά και μεταφορικά, με όση ελαφρότητα, χρειάζεται για να ζωηρέψει, η "μαυρίλα" του Χαλκ. Ο Τιμ Ροθ, το αντίπαλο δέος του Χαλκ, όταν μεταμορφώνεται και αυτός σε "τέρας", ερμηνεύει τον Μπλόνσκι χωρίς εξάρσεις, αλλά η φωτογραφία του Πίτερ Μένζις αποτυπώνει μοναδικά την ατμόσφαιρα, "συλλαμβάνοντας" σε κάθε καρέ την κόμικ αισθητική με ζωηρό ρεαλισμό.

Είχαμε πολύ καιρό να αισθανθούμε τόσο όμορφα, μαγικά, σχεδόν όπως στα εφηβικά μας χρόνια που είχαμε (τουλάχιστον εμείς τα αγόρια) τους δυναμικούς ήρωες, είδωλα. Αναμνήσεις, λοιπόν και όχι μόνο, ανασύρει αυτός ο δεύτερος κινηματογραφικός ΧΑΛΚ, που θεωρητικά είναι και ο καλύτερος από τους σούπερ ήρωες μετά τον BATMAN.

Η οργή του θα σας κυριεύσει... Γιατί, ένας "τέρας" που γίνεται συμπαθές στα μάτια του κοινού, είναι κάτι που δείχνει την διαφορά του από τους άλλους. Και βέβαια, να μη ξεχνάμε πως ο ΧΑΛΚ είναι ο μόνος ήρωας, που δε φοράει ...στολή! Και όχι μόνο δε φοράει αλλά γενικώς ξεσκίζει και όποια ρούχα τυχόν φοράει επάνω του, αποκαλύπτοντας χωρίς αιδώ, τρεις τόνους μούσκουλα !

Συμπερασματικά η απόλαυση θα σας απογειώσει στο μάξιμουμ, με την αδρεναλίνη σε σωστό τάιμινγκ να σας εξιτάρει το ενδιαφέρον, εκπλήσσοντας ευχάριστα όσο και απρόσμενα, παρά το προβλέψιμο της υπόθεσης. Η αλήθεια είναι πως την περίμενα "χειρότερη", εξαιτίας περισσότερο του ονόματος του σκηνοθέτη, όμως η προκατάληψη ξεπέρασε τις προσδοκίες μου! Και κατάφερε να μας κάνει να ανυπομονούμε και για το επίσης σκοτεινό, DARK KNIGHT του Κρίστοφερ Νόλαν, τον επόμενο μήνα. 'Ενας σούπερ ήρωας ....τον μήνα, κάνει τον γιατρό ...πέρα ! Τον Μάη ο IRON MAN, τον Ιούνη ο HULK και τον Ιούλη ο BATMAN...

ΣΥΜΒΟΥΛΗ: συγκρατείστε τον θυμό σας, γιατί οι παρενέργειες είναι σοβαρές, τουλάχιστον όσο ... το "ντόπινγκ"...

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Πονάω ακόμα απ’ τις μπουνιές!

Αυτό μάλιστα! Δεν είμαι φαν των ταινιών με σούπερ-ήρωες, δεν έχουν καταφέρει να με κερδίσουν, αλλά όπως και το πρώτο Χαλκ, έτσι και αυτό το δεύτερο αξίζει τα λεφτά του. Ήταν και μια μικρή έκπληξη για μένα, αφού το όνομα του Louis Leterrier στην σκηνοθεσία δεν με προκατάβαλε για το καλύτερο αποτέλεσμα. Βλέπετε ο 35χρονος Γάλλος ήταν δημιουργός των δύο The Transporter και του Danny the Dog, ταινίες που δεν σου γεμίζουν για βιογραφικό…

Αυτό που καταφέρνει, βασικά, ο Leterrier είναι να επιβάλει ένα δικό του ημισκότεινο και ημικαταθληπτικό κλίμα, που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει από τα, περισσότερο από ότι πρέπει, λαμπερά block-buster. Προτιμάει τα νυχτερινά γυρίσματα και δεν προσαρμόζει ούτε μια στάλα χιούμορ, αλλά ούτε και ένα χαμόγελο σε όλη την διάρκεια. Ελάχιστες χάρες κάνει και στους μικρούς φίλους, αφού ο ήρωας τους βρίσκεται σε κατάθλιψη για την κατάσταση του, αλλά αρκετές κάνει στους φαν του κόμικ, αφού αγγίζει κατά πολύ την ψυχολογία του. Τίποτα δεν αποσυντονίζει από το βασικό μήνυμα, που εδώ επικεντρώνεται στον ρόλο των στρατιωτικών και την άσκεφτη χρήση της υπέρ-ενέργειας. Μη ξεχνάμε πως το κόμικ γράφτηκε μέσα στον Ψυχρό Πόλεμο, όπου η πυρηνική ενέργεια απειλούσε συνεχώς την παγκόσμια τάξη.

Μπορεί ο Ang Lee να ήταν δεινός στην αλλαγή πλάνων και στην κατασκευή μιας ιδιαίτερης ταινίας με εφέ, εδώ όμως τα πράγματα είναι ακόμα καλύτερα από τον πρώτο Χαλκ, κυρίως σε έναν βασικότατο τομέα για την φύση του ήρωα. Εκεί που η δράση ήταν αρκετή αλλά εφηβική, εδώ μπορούμε να πούμε ότι αισθανόμαστε την απέραντη δύναμη, που εκφράζει το πράσινο πλάσμα. Στη τελικά, δε, μονομαχία με το…, η δύναμη αυτή μοιάζει να ξεχειλίζει από την οθόνη. Τα ειδικά εφέ δεν κάνουν επίδειξη νεοτερισμού, αλλά είναι ουσιαστικά και δεν υποβιβάζουν την ανθρώπινη μας ανταπόκριση σε αυτά.

Το καλύτερο το άφησα τελευταίο και είναι η παρουσία του Edward Norton, που θεωρώ πως κάνει τιμή στις ταινίες δράσης με την παρουσία του. Πλάθει έναν χαρακτήρα από το μηδέν, καθαρά και μόνο με την γνωστή, μεν, υψηλή, δε, ερμηνεία του. Κάπως στολίδι η Liv Tyler, αλλά ιδανικός κακός ο Tim Roth και καλός δεύτερος ο William Hurt.

Κριτική Σύνοψη

Ο Απίθανος Χαλκ, στα πλαίσια του ότι μιλάμε για απλή ταινία δράσης και εφέ, είναι απλά απίθανος. Με τρεις μονάχα, αλλά παρατεταμένες, σκηνές δράσης σε κερδίζει σε έκφανση δύναμης, ουσιαστικά ειδικά εφέ, υποβολή ατμόσφαιρας και μετρημένων επιδιώξεων. Η καλή και προσεγμένη δουλειά του Louis Leterrier συνδυάζεται με την, καλύτερη και από ότι χρειαζόταν, εμφάνιση του Edward Norton και η ταινία είναι σκοτεινή και επιβλητική, χωρίς να κάνει και επίδειξη δεξιοτεχνίας. Πολύ καλύτερο από το Iron Man, αν στηρίζεστε στη δική μου άποψη, και η τελευταία σκηνή θα προκαλέσει ευχάριστη έκπληξη στους φαν και των δύο ταινιών. Πηγαίνετε και δεν θα… πρασινίσετε από το κακό σας…

Η Βαθμολογία μου:

Σταύρος Γανωτής
του Σταύρου Γανωτή stavros.ganotis@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:


του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr


Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Λίστα ιστολογίων